امير المؤمنين عليه السّلام نميشد در مواردى بنفع مسلمانان بود چه در جنگها يا جاهاى ديگر .
اين مطلب قابل انكار نيست كه پند و اندرز دادن ستمگران را در مقابل مردم مخصوصا آنهائى كه براى خود مقام و موقعيتى مىبينند موجب خشم و كينه آنها مىشود .
با اينكه مأمون از همان اول كارش را روى حيله و نيرنگ و مبارزه با نيروهائى كه عليه او بسيج ميشد قرار داده بود از قبيل قيام سادات و اولاد علي در اطراف حكومتش همين كه روى كار آمد و بر اوضاع مسلط شد شروع به نيرنگ كرد ، صحيح همان است كه صدوق و شيخ مفيد و ساير دانشمندان بزرگ شيعه گفتهاند كه حضرت رضا عليه السّلام بوسيله سم مأمون ملعون كه بر او و تمام غاصبين تا ابد لعنت باد ، از دنيا رفت و شهيد شد .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت على بن موسى الرضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 288
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨٨