عليه السّلام نقل شده در جنگ بدر شصت و چند نفر از كفار كشته شدند كه بيست و چند نفر را تنها علي كشت و چهل نفر را ساير مسلمانان . يكنفر گفت : ابو بكر با پيغمبر در تخت روان تدبير جنگ مينمود .
مأمون گفت سخنى شگفت انگيز گفتى آيا در تخت روان شخصا تدبير جنگ را مىنمود بدون پيغمبر يا با حضرت رسول در تدبير شريك بود و يا پيغمبر به صوابديد و صلاح او احتياج داشت كدام شق را انتخاب مينمايى در جواب گفت :
پناه ميبرم به خدا از اينكه بگويم به تنهايى تدبير ميكرد يا با شركت پيغمبر و يا آن حضرت به ابا بكر احتياج داشت .
مأمون گفت : پس چه فضيلتى است بودن در تخت روان اگر فضيلت به گوشهگيرى از جنگ است بايد هر كس از جنگ تخلف جويد برترى بر مجاهدين داشته باشد با اينكه خداوند مىفرمايد :
لا يَسْتَوِي الْقاعِدُون مِن الْمُؤْمِنِين غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُون فِي سَبِيل اللَّه بِأَمْوالِهِم وَ أَنْفُسِهِم فَضَّل اللَّه الْمُجاهِدِين بِأَمْوالِهِم وَ أَنْفُسِهِم عَلَى الْقاعِدِين دَرَجَةً وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّه الْحُسْنى وَ فَضَّل اللَّه الْمُجاهِدِين عَلَى الْقاعِدِين أَجْراً عَظِيماً
« 1 » . اسحاق بن حماد ميگويد : در اين موقع مأمون به من گفت بخوان سوره هل أتى را خواندم تا رسيدم به اين آيه
وَ يُطْعِمُون الطَّعام عَلى حُبِّه مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً
تا اين قسمت از سوره
وَ كان سَعْيُكُم مَشْكُوراً
سؤال كرد آيا شنيدهاى كه علي عليه السّلام در موقعى كه فقير و يتيم و اسير را اطعام نمود به آنها گفته باشد
إِنَّما نُطْعِمُكُم لِوَجْه اللَّه لا نُرِيدُ مِنْكُم جَزاءً وَ لا شُكُوراً
اين غذا را بشما فقط در راه خدا مىدهيم هيچ پاداشى و تشكرى از شما توقع نداريم چنانچه خداوند در سورهء بيان
هامش
( 1 ) سوره نساء آيه 95 مساوى هستند كسانى كه در خانه نشستهاند با جنگجويان مگر آنهائى كه بواسطه كورى و شلى تخلف جستهاند خداوند فضيلت داده است جنگجويان با مال و جان را در راه خود بر بازنشستگان از جنگ بدرجهاى و همه را وعدهاى نيكو داده است ولى پيكاركنندگان را پاداش بزرگ خواهد داد نسبت بگوشه گيران از جنگ .