در خرايج از وليد نقل مىكند كه گفت بيا برويم به تو نشان دهم پسر خدايت را .
حسن بن راشد گفت صحبت از اسماعيل شد پيش حضرت صادق گفت او گناهكار است گناهكار شباهت به من و هيچ كدام از اجدادش ندارد .
كمال الدين ج 1 ص 160 - سعيد بن عبيد اللَّه گفت حضرت صادق فرمود وقتى اسماعيل از دنيا رفت در حالى كه او را پيچيده بودند گفتم بازش كنند صورت و چانه و گردنش را بوسيدم باز گفتم او را بپوشند . دو مرتبه گفتم باز كنند باز پيشانى و چانه و زير گلويش را بوسيدم باز گفتم بپوشانند سپس دستور دادم او را غسل بدهند وقتى كفن بر پيكرش كرده بودند گفتم صورتش را باز كنند پيشانى و چانه و زير گلويش را بوسيدم و دعائى براى اينكه در آينده محفوظ باشد خواندم سپس در كفن پوشاندند عرضكردم از چه دعائى براى حفظ او استفاده كرديد ؟ فرمود از قرآن .
صدوق بعد از اين روايت مينويسد اين كه امام فرمود دستور دادم او را كفن كنند امامت اسماعيل را باطل مىكند زيرا امام را بايد فقط امام غسل بدهد وقتى حضور داشته باشد .
كمال الدين : ابو كهمش گفت در هنگام مرگ اسماعيل پسر حضرت صادق حضور داشتم . امام صادق سجدهاى طولانى نمود بعد سر برداشت نگاه مختصرى به صورت او نمود باز به سجده رفت از سجده اول طولانىتر بعد سر برداشت در اين موقع اسماعيل به حال مرگ رسيد امام چشمهاى او را بست و چانهاش را بهم نزديك نمود و روى او لحافى انداخت آنگاه از جاى حركت نمود ولى چنان ناراحت بود كه خدا ميداند .
داخل اندرون شد پس از ساعتى بيرون آمد سرمه كشيده بود و خود را روغن زده لباسهايش را تغيير داده بود و آن ناراحتى به كلى از بين رفته بود در مورد كفن و دفن او دستورات لازم را داد وقتى كارش تمام شد كفن او را خواست و در حاشيه كفن نوشت اسماعيل گواهى ميدهد به لا إله الّا اللَّه .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — صفحة 222
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٢٢