و فرمود : « روهايتان زشت باد ! » و كسى از آنان نماند مگر اينكه به خاطر آن پاى به فرار گذاشت ، و خداوند ديگر مسلمانان را از جنگيدن بىنياز ساخت به وسيلهء على عليه السّلام و شريكان او از خواصّ آل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در يارى دين و نيز كسانى كه براى يارى آنان فرستاد از فرشتگان گرانقدر كه درود و سلام بر آنان باد ، و خداوند عز و جل فرمود :
وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً
« 1 » .
فصل [ كشتهشدگان در بدر به دست امير مؤمنان عليه السّلام ]
راويان شيعه و سنّى نام مشركانى كه امير مؤمنان عليه السّلام آنان را در جنگ بدر به هلاكت رساند ، بدون هيچگونه اختلافى در نقل ثبت نمودهاند كه از جملهء آنان افراد ذيل بودهاند :
وليد بن عتبه - كه نامش را پيش از اين آورديم - كه او قهرمان و دلاور و ستيزهجو و بىمهابا بوده است به طورى كه دلاورمردان از وى در هراس بودند .
عاص بن سعيد ، كه مردى بسيار وحشتناك بوده و قهرمانان از او مىهراسيدند ، و او همان كسى است كه عمر بن خطّاب از رويارويى با وى خوددارى نمود ، و داستانش در موردى كه گفتيم معروف است و انشاء اللّه پس از اين به ذكر آن خواهيم پرداخت .
طعيمة بن عدى بن نوفل كه از سركردگان گمراهان بوده است .
نوفل بن خويلد كه از دشمنترين مشركان نسبت به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده است ، و قريش او را جلودار ساخته و بزرگ داشته و گوش به فرمان وى بودند ، و او بود كه پيش از هجرت در مكه ابو بكر و طلحه را كنار هم گذاشته و به ريسمانى بست و يك روز تا شب شكنجه نمود تا اينكه مردم از وى در مورد آنان خواهش كردند .
وقتى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از حضور او در بدر آگاهى يافت از خداوند عز و جل مسئلت كرد تا شرّ او را كفايت نمايد و فرمود : خداوندا ! مرا از نوفل بن خويلد كفايت فرما . آنگاه امير مؤمنان عليه السّلام او را كشت .
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب : 26 . « و كفايت كرد خدا مؤمنان را در كارزار ، و خدا تواناى غالب است » .