* مسعدة بن صدقه از ابى عبد اللّه امام جعفر بن محمد صادق عليه السّلام روايت كرده مىگويد :
امير مؤمنان عليه السّلام در مدينه سخنرانى كرد و پس از ستايش خدا و ستودنش فرمود : امّا بعد ، همانا كه خداوند زورگويان هيچ روزگارى را سركوب نكرده مگر پس از مهلت دادن و آسايشى ، و شكستگى استخوان هيچيك از امّتها را ترميم ننموده مگر پس از تنگى و بلا .
اى مردم ! در آنچه از سختىها كه با آن روبهرو شده و زمان را پشت سر نهادهايد پندهايى نهفته است ، امّا هرصاحبدلى خردمند نيست ، و هر دارندهء گوشى شنوا نيست ، و هر داراى چشمى بينا نيست . اى بندگان خدا ! پس نيك بنگريد در آنچه كه براى شما اهميت دارد ، سپس نگاه كنيد به كاخهاى فراخ آنكس كه خداوند او را به واسطهء كردارش به بند كشيد ، ايشان به شيوهء خاندان فرعون رفتار مىكردند صاحبان باغها و چشمهها و كشتزارها و جايگاه بلندى بودند ، پس همانا اين ميدان انديشمندان است و راه استوارى است كه هركه بر آن قدم گذارد او را از نابودى پس از آسايش و شادمانى بيم دهد و آرامش و آسايش را به دنبال آورد ، و عاقبت از آن كسانى از شما است كه شكيبايى كنند و فرجام كارها از آن خداوند است .
پس واى بر خردمندان كه چگونه در مسير سيلابها اقامت گزيدند و كسى را كه مورد اطمينان نيست به ميهمانى طلبيدند . بدا به حال اين امّتى كه از مسيرش منحرف گشته و از رشد و كمالش روى تابانده است ، به دنبال هيچ پيامبرى نمىروند ، و از كردار هيچ وصيّى تبعيت نمىكنند ، و به هيچ غيبى ايمان نياورند ، و از هيچ عيبى خوددارى نكنند . چگونه چنين كنند در حالى كه در امور ناپيدا و نامشخص به دلهاى خودشان پناه مىبرند ، پس هركدام از آنها امام و پيشواى خودش است و در آنچه كه به نظرش مىرسد با اطمينان چنگ مىزند ، راه به جايى نبرند و جز دورى بر خود نيفزايند . چه بسيار است انس گرفتن برخى از آنها به برخى ديگر و تصديق برخى از ايشان برخى ديگر را ؛ و همهء اينها به خاطر كناره گرفتن از آنچه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به ارث گذارده و دورى از آنچه كه آفرينندهء آسمانها و زمينها و خداى دانا و آگاه بر دوش او گذارده ، مىباشد . پس ايشان اهل فريبكارى
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 256
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢٥٦