و پناه شبههها و رهبران حيرت و ترديد مىباشند . هركسى كه به خود واگذارده شود در گمراهىها غرق شود ، و اين در حالى است كه خداوند پيمودن راه را تضمين فرموده :
لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ
« 1 » .
پس چقدر شبيه هستند به امّتى كه در برابر واليان خود ايستاده و از سرپرستان خويش روى تافتهاند ، افسوس ! افسوس ! دل زخم مىشود و اندوه و ناراحتى هميشگى مىگردد از كردار شيعيان ما پس از درگذشت من عليرغم نزديكى مودّتشان و اجتماع الفتشان چگونه برخى از ايشان برخى ديگر را مىكشند و الفت ايشان به بغض و كينه تبديل مىگردد ؛ پس خدا باشد براى آن عدّهاى كه فردا اصل را رها كرده و در فرع خيمه علم كنند ، و آرزوى فتح را از غير جهتش دارند و بر آسايش و رحمت از غير مطلعش ديده دوختهاند ، هرگروه و فرقهاى از ايشان به شاخهاى چنگ زده و آن را گرفته است و هرجا كه آن شاخه رود او نيز به همراه آن رود ، با اينكه خداوند - كه حمد از آن او است - آنان را همچون ابرهاى نازك پاييز گرد هم خواهد آورد و ميان ايشان الفت نهد سپس ايشان را همچون تراكم ابرها متراكم سازد ، و خداوند درهايى را به روى ايشان بازگشايد كه مانند سيل العرم از جاى خود به سوى آنها روان شوند به طورى كه هيچ تپهاى از آن سالم نماند و هيچمكان بلندى آن را باز ندارد و دامنهء هيچ كوهى سيلابش را برنگرداند ، خداوند آنان را در ميان وادىها بكارد و چون چشمهها در زمين روان سازد و به توسط ايشان حرمتهاى قومى را باز دارد و آنها را در ديار گروهى تمكين دهد تا پس ستانند آنچه را كه از آنها غصب شده است ؛ خداوند به وسيلهء ايشان ركنى را منهدم سازد و به وسيلهء ايشان سنگهاى درهم پيچيده از ارم را بشكند و از آنان پستىهاى زيتون را پر نمايد .
سوگند به آن كه دانه را شكافت و انسان را آفريد ! پس از آنكه در بلاد چيرگى يافتند و بر بندگان برترى جستند ، آنچه كه در دست ايشان است ذوب شود همانگونه كه قير و سرب در آتش ذوب گردد ، و بسا كه خداوند شيعيان مرا پس از تشتّت و پراكندگى براى
هامش
( 1 ) . سورهء انفال : 42 . « تا هركه هلاك شدنى است ، بعد از اتمام حجت هلاك شود ؛ و هركه لايق حيات ابدى است ، به اتمام حجت به حيات ابدى رسد ، و همانا خداوند شنوا و دانا است » .