رضاى خدا را نمىجويى و هنوز تو نسبت به اسلام و مسلمانان دشمنى دارى ، و ما سرگرم انجام كار پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هستيم ، و هركسى مسئول كردهء خود و مسئول اعمال و رفتار خويش است .
در آن هنگام ابو سفيان به مسجد رفت و ديد كه بنى اميّه در آن گرد آمدهاند ، پس آنان را نسبت به آن امر برانگيخت امّا آنان پاسخش را نگفتند .
و آن ماجرا فتنهاى بود كه دامنگير همه شد و بلايى كه بر سر همگان فرود آمد ، و حوادث بدى كه اتفاق افتاد كه شيطان از آن بهره جست و دشمنان و بدكاران به يارى هم شتافتند و مؤمنان در انكار آن دچار خذلان شدند ، و آن ماجرا تأويل گفتار خداوند عز و جل بود كه فرمود :
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
« 1 » .
فصل [ اختصاص امير مؤمنان عليه السّلام به وصايت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ]
در آنچه كه از فضايل امير مؤمنان عليه السّلام برشمرديم پس از آنچه كه پيش از اين در حجة الوداع بيان داشتيم ، محكمترين دليل بر اختصاص يافتن حضرتش به آن مناقب بود به گونهاى كه هيچ بشرى با او در آنها شريك نشد ، و هركدام از آن فضايل خود فضل جداگانهء مخصوص به خود بوده است و نياز به ديگرى نداشت .
آيا نمىبينى كه نزديكى امير مؤمنان عليه السّلام به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در زمان بيمارىاش تا هنگامى كه خداوند او را قبض روح نمود ، مستلزم برترى او در دين و قرابتش به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است با انجام كارهاى شايستهاى كه موجب آرامش او مىشد ، و اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كارهايش را بر عهدهء او مىگذاشت و در تدبير نفس خود از همه به جز او دست كشيده ، و در نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از آنچنان محبتى برخوردار بوده كه هيچكس ديگر با وى شريك نشد ؛ سپس وصيتى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به او نمود پس از اينكه بر غير او عرضه داشت و آن شخص سر برتافت و تحمل سنگينى حقوقش در آن و ضمانت انجام آنها
هامش
( 1 ) . سورهء انفال : 25 . « و بترسيد از بلايى كه چون آيد ، تنها مخصوص ستمكاران شما نباشد » .