پس از من به هلاكت مىرساند .
سپس امير مؤمنان عليه السّلام در جنگ نهروان او را با ديگر خوارج به هلاكت رساند .
فصل [ مناقب امير مؤمنان عليه السّلام در جنگ حنين ]
اكنون به مناقب امير مؤمنان عليه السّلام در اين جنگ ( حنين ) بنگر و در آن تأمل و تفكر كن ، خواهى ديد كه او عليه السّلام تمام فضايل را از آن خود كرد و مناقبى را كسب نمود كه هيچيك از مردم با او در آنها شريك نشد .
از جمله اين مناقب آن بود كه وقتى همهء مردم گريختند جز آن افرادى كه به خاطر پايدارى حضرتش استقامت كردند ، او در كنار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پايدار ماند .
همچنين مىدانيم كه حضرتش عليه السّلام در زمينهء شجاعت و صلابت و بردبارى و دلاورى بر عباس و فضل - پسرش - و ابو سفيان بن الحارث و ديگران برترى دارد ؛ وى در جاهايى حضور داشته كه هيچيك از آنان حاضر نبوده است و خبر مبارزهاش با شجاعان و قتل دلاورمردان مشهور است . امّا به هيچيك از آنان نه كارى از كارهاى حضرتش نسبت داده شده و نه كشتهاى شناخته شده است كه به آنها منسوب باشد .
از اينرو دانسته مىشود كه پايدارى ايشان به واسطهء حضرتش بوده است ، و اگر او نمىبود جنايتى كه بر دين مىشد ، جبرانناپذير بود ؛ و به واسطهء كارهايى كه او انجام داد و صبر و پايدارىاش در كنار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود كه مسلمانان به جنگ بازگشتند و در رويارويى با دشمن دليرى يافتند .
همچنين به هلاكت رساندن ابو جرول - كه پيشاپيش دشمن بود - كه باعث گريختن آن گروه و پيروزى مسلمانان شد ، و نيز او عليه السّلام به هلاكت رساندن آن چهل تن ديگر را عهدهدار بود كه باعث بيچارگى و سرشكستگى و درماندگى مشركان و پيروزى مسلمانان گشت .
و از گرفتارى و بدبختى آن شخصى كه بر امير مؤمنان عليه السّلام در جانشينى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پيشى گرفت ، اين بود كه مسلمانان را به خاطر اعجاب به كثرتشان ، چشم زد كه همين امر