11 - و از فضيل بن عثمان روايت شده كه گفت : به حضرت امام صادق عليه السّلام عرضه داشتم : مرا سفارشى فرماى ، فرمود : تو را سفارش مىكنم به تقوى و خداترسى ، و راستگويى ، و اداى امانت ، و خوش رفتارى با مصاحب خويش ، و پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن بر تو باد دعا كردن ، و چيزى تو را از درخواست كردن از پروردگارت باز ندارد ، و نگويى : اين چيزى است كه عطا نخواهم شد ، و دعا كن كه خداوند آنچه را بخواهد انجام مىدهد .
و اخبار ديگرى كه در كتابهاى علماى بزرگوارمان روايت شده است . و حاصل سخن اينكه :
تشرّف به ديدار امام عليه السّلام امرى است ممكن است و مشروع ، و هر امر ممكن مشروعى مستحب است برايش دعا شود . نتيجه اينكه : دعا كردن براى تشرّف به ديدار آن حضرت - سلام اللّه تعالى عليه - مستحب مىباشد . كبراى اين قضيّه : به كتاب و سنّت و إجماع و عقل ثابت است ، و از كتاب و سنّت آنچه ياد آورديم بسنده است ، و إجماع براى كسى كه خبرگى و انسى با كتابهاى علما و سيرهء مسلمين داشته باشد معلوم است ، بلكه مىتوان ادّعا كرد كه استحباب دعا از ضروريات دين است . و عقل حكم مىكند به اينكه خوب است بنده مطالب و خواستههايش را از پروردگار عالميان مسئلت نمايد .
و امّا صغراى مطلب يعنى امكان تشرّف به ديدار امام منتظر - عجل اللّه فرجه الشريف - و مشروع بودن طلب آن براى اهل ايمان و يقين ثابت است ، و قوىترين دليل بر امكان آن وقوع و تحقق يافتنش براى بسيارى از صلحا و كسانى است كه خداوند خير دنيا و دين را برايشان خواسته ، و درخواست آن در چندين دعا و زيارتى كه علماى صالح گذشتهء ما در كتابهايشان ياد كردهاند آمده ، چنانكه در دعايى كه توسط عمرى از آن حضرت روايت شده چنين آمده : « و ما را از كسانى قرار ده كه ديدهشان به ديدارش روشن گردد » « 1 » .
و در دعاى عهد مىخوانيم : « و ديدهام را به سرمهء يك نگاه به او روشن ساز » « 2 » .
و در دعاى ندبه است كه : « و [ اى خدا ] سرور اين بندهء كوچكت را به وى بنمايان اى شديد القوى » . و دعايى كه پس از سلام بر آن حضرت در سرداب مبارك مروى است آمده : « و چهرهاش را به ما بنماى » . و غير اينها كه در جاى خود ذكر گرديده ، و اينكه تمام اينها را حمل كنيم بر آنكه منظور درخواست ديدن آن جناب فقط در زمان ظهورش مىباشد شاهد و داعى بر
هامش
( 1 ) . كمال الدين ، 2 / 513 .
( 2 ) . بحار الانوار ، 102 / 111 .