منتظر خود نايل گردند ، تا به لقاى آن جناب متنعم و خرسند شوند ، و در سايهء عنايت او ايمن باشند ، و در شمار منحرفان شكّاك و يا تغيير و تبديلكنندگان دين و كسانى كه بر آنها [ از سوى خداوند ] غضب شده و گمراهان ، قرار نگيرند ، كه حضرت قائم عليه السّلام از آنها انتقام مىگيرد و آنان را از دم شمشير مىگذراند ، و عاقبت كارشان منزلگاه هلاكت جهنم است كه به آن جايگاه بد خواهند افتاد .
تذكر : و بدانكه كاميابى به لقاى آن حضرت براى مسئلتكنندگان و طالبين آن در زمان ظهورش ممكن است بر يكى از دو وجه انجام گردد : يكى : اينكه خداوند متعال ظهورش را نزديك گرداند ، پس آن مسئلتكننده به لقايش برسد .
دوم : اينكه مسئلتكننده پيش از ظهور وفات يابد ، پس خداى - عزّ و جل - او را در زمان ظهور حضرت قائم عليه السّلام زنده گرداند ، تا به لقاى آن جناب نايل آيد از جهت اجابت دعاى او و پاداش اميد او ، چنانكه در دعاى عهدى كه از امام صادق عليه السّلام روايت شده اين معنى آمده ، ما دعاى مزبور را در امر سى و چهارم ياد آورديم .
تتمّهاى پر سود : همانطور كه مستحب است نايل شدن به ديدن آن حضرت در زمان ظهورش را طلب نمايد ، همچنين مستحب است لقاى آن جناب در خواب يا بيدارى در زمان غيبتش را مسئلت نمايد ، و دليل بر اين از چند وجه است :
وجه اوّل : تمام آنچه بر استحباب دعا كردن براى هر كار مشروعى دلالت دارد ، مانند فرمودهء خداى تعالى :
« وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ »
« 1 » ؛ و پروردگار شما فرمود مرا [ با خلوص دل ] بخوانيد شما را إجابت كنم . و فرمودهء خداى تعالى :
« وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ »
« 2 » ؛ و [ هرچه خواهيد ] از فضل خدا مسئلت نماييد .
« وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ »
« 3 » ؛ و چون بندگان من [ دور و نزديكى ] من از تو بپرسند پس [ بدانند كه ] من نزديكم دعاى هركه مرا بخواند را إجابت نمايم .
و روايات در اينباره متواتر است ، از جمله :
1 - از امام صادق عليه السّلام است كه فرمود : دعا همان عبادت است « 4 » كه خداى - عزّ و جل - فرموده :
« إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ »
« 5 » ؛ همانا آنان كه از عبادت من تكبّر ورزند سرافكنده به جهنم خواهند افتاد .
هامش
( 1 ) . سوره مؤمن ، آيه 60 .
( 2 ) . سوره نساء ، آيه 32 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 186 .
( 4 ) . اصول كافى ، 2 / 467 .
( 5 ) . سوره مؤمن ، آيه 60 .