و از حضرت باقر عليه السّلام است كه فرمود : هرگز ، هرگز ، آنچه به سوى آن گردن مىكشيد نخواهد رسيد تا اينكه بررسى شويد ، و آنچه به سويش گردن مىكشيد نخواهد شد تا اينكه از يكديگر تميز يابيد ، و آنچه به سويش گردن مىكشيد نخواهد شد تا اينكه غربال شويد ، به خدا سوگند آنچه به سويش گردن مىكشيد نخواهد آمد مگر بعد از نوميدى ، و نه به خدا سوگند آنچه به سويش گردن مىكشيد نخواهد آمد تا اينكه به شقاوت رسد هر آنكه اهل شقاوت است ، و به سعادت رسد هر آنكه اهل سعادت است . « 1 »
و مثل اين روايت را محمد بن يعقوب كلينى به سند خود آورده ، و در آنچه آورديم براى اهل هدايت و درك بسنده است .
وجه چهارم : اينكه اين كار ( - مخفى داشتن وقت ظهور ) تفضّل كامل و عنايت خاصّ نسبت به مؤمنانى است كه در زمان غيبت حضرت صاحب الزمان عليه السّلام هستند ، توضيح اينكه ظاهر از روايات - چنانكه سابقا گذشت - آن است كه وقت ظهور فرج از امور بدائيّه است كه ممكن است به سبب بعضى از مصالح و حكمتها ، و به سبب تحقّق يافتن يا نيافتن بعضى از شرايط كه بر مردم مخفى است زودتر يا ديرتر شود ، پس اگر امامان عليهم السّلام وقتى را به مردم خبر مىدادند سپس آن وقت به خاطر بعضى از اسباب و حكمتها تأخير مىافتاد بسيارى از مردم به ترديد مىافتادند چون به نظرشان مىآمد كه آن بر خلاف وعدهء خداوند - تعالى شأنه - مىباشد يا شكها و شبههها به دلهاىشان راه مىيافت ، و مولايمان حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام به اين وجه اشاره فرموده در حديثى كه در كافى و غير آن روايت آمده از فضيل بن يسار كه گفت : به آن حضرت عليه السّلام عرضه داشتم : آيا براى اين امر وقتى هست ؟ فرمود : وقتگذاران دروغ گويند ، دروغ گويند ، دروغ گويند ، همانا موسى عليه السّلام وقتى كه به دعوت پروردگارش رفت قوم خود را سى روز وعده داد ، و چون خداوند ده روز بر آن سى روز افزود قوم او گفتند : وعدهاى كه موسى داده بود بر خلاف شد ، و كردند آنچه كردند ، پس اگر ما برايتان حديث كنيم و مطابق آنچه حديث گفتهايم پيش آيد بگوييد خداوند راست فرموده است ، و هرگاه برايتان حديثى بگوييم و بر خلاف آنچه ما گفتيم پيش آمد بگوييد خداوند راست فرموده است ، كه دوبار پاداش خواهيد يافت . « 2 »
هامش
( 1 ) . غيبت نعمانى ، 111 .
( 2 ) . اصول كافى ، 1 / 368 .