را بين خود و خدا با آن حديث ديندارى مىنمايد ، و مايهء عزّت او در دنيا و نور او در آخرت مىگردد . و بندهء ديگر حديثى از احاديث ما به او مىرسد ، پس او آن حديث را فاش مىسازد ، و مايهء خوارى او در دنيا مىشود ، و خداى - عزّ و جل - آن نور را از او مىگيرد « 1 » .
و نيز در خبر صحيحى از هشام كندى « 2 » آمده كه گفت : شنيدم حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام مىفرمود : مبادا كارى كنيد كه ما را بدان سرزنش نمايند ، زيرا كه به خاطر كردار فرزند بد ، پدرش سرزنش مىگردد ، شما براى كسى كه به او دل سپردهايد [ امام بر حق ] زينت باشيد و بر او مايه ننگ و عيب مباشيد . در جماعتهاى آنان [ عامّه ] نماز بخوانيد و بيمارانشان را عيادت كنيد و در مراسم امواتشان حضور يابيد و در هيچ كار خيرى بر شما پيشى نگيرند ، كه شما به آن [ خير ] از آنان سزاوارتريد . به خدا سوگند ! كه خداوند به چيزى كه محبوبتر از خباء باشد عبادت نشده .
عرض كردم : خباء چيست ؟ فرمود : تقيّه . « 3 » و در همان كتاب در حديث ديگرى از آن حضرت عليه السّلام است كه فرمود : نفس كشيدن كسى كه به خاطر ما اندوهگين و براى ظلمى كه بر ما رفته غمگين است ، تسبيح مىباشد ، و اهتمام او به جهت امر ما عبادت و مخفى داشتنش راز ما را ، جهاد در راه خدا است . « 4 »
محمد بن سعيد - يكى از راويان اين حديث - گويد : اين حديث را با آب طلا بنويس كه من چيزى بهتر از اين ننوشتهام .
و در كتاب كمال الدين از امام صادق عليه السّلام روايت آمده كه از آن حضرت سؤال شد از بهترين عملى كه مؤمن در آن زمان - يعنى زمان غيبت امام عليه السّلام - به كار بندد . حضرت فرمودند : نگهدارى زبان و خانهنشينى . « 5 »
و در تفسير نيشابورى آمده كه فرموده خداى تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ
« 6 » ؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد بر شما باد كه خودتان را نگهدار باشيد ، كه اگر ديگران گمراه باشند هرگاه شما هدايت شده باشيد به شما زيانى ندارد . نزد ابن مسعود خوانده شد .
وى گفت : اين در آخر الزمان خواهد بود .
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، 2 / 221 .
( 2 ) . مىگويم : ظاهر او هشام بن الحكم است كه ثقه مىباشد چنان كه در كتب رجال آمده . ( مؤلف ) .
( 3 ) . اصول كافى ، 2 / 219 .
( 4 ) . اصول كافى ، 2 / 226 .
( 5 ) . كمال الدين ، 1 / 330 .
( 6 ) . سوره مائده ، آيه 105 .