فاسِقُونَ
« 1 » ؛ آيا هنگام آن نرسيده كه آنهايى كه ايمان آوردهاند دلهايشان به ذكر خداوند خاشع گردد ، و به آنچه از حق فرود آمده دل بسپارند ، و مانند كسانى نباشند كه پيشتر كتاب برايشان آمد ( يهودى و نصارى ) و مدت بر آنان به درازا كشيد ، پس دلهايشان قساوت گرفت و بسيارى از آنان فاسق شدند . روايت آمده كه :
اين آيه در مورد جريان حضرت قائم عليه السّلام نازل شده ، و تأويل آن در زمان غيبت جارى مىگردد ، و منظور از « مدّت » دوران غيبت مىباشد . « 2 »
پنجاه و يكم : عالم بايد علمش را آشكار سازد
در كافى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله آمده كه فرمودند : هرگاه بدعتها در امّت من ظاهر شد ، پس بايد كه عالم ، دانش خود را آشكار نمايد ، و هركس اين كار را نكند لعنت خدا بر او باد . « 3 » و در همان كتاب به سند صحيحى از امام صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمودند : هرگاه اهل ترديد و بدعت را پس از من ديديد ، بيزارى خود را از آنان اظهار كنيد ، و بسيار آنان را ناسزا بگوييد و بدگويى كنيد ، كارهاى زشتى به آنها نسبت دهيد تا به طمع ايجاد فتنه و فساد در اسلام نيفتند ، و مردم از آنان بر حذر بمانند تا بدعتهايشان را ياد نگيرند . خداوند در برابر اين كار براى شما حسنات مىنويسد و به سبب آن درجات شما را در آخرت بالا مىبرد . « 4 »
مىگويم : اين در صورتى است كه از صدمه ديدن ايمن باشد ، و گرنه تكليف او تقيّه است ، چنانكه از مطالب آينده ظاهر مىشود .
پنجاه و دوم : تقيّه كردن از اشرار و مخفى داشتن راز از اغيار
در كافى به سند صحيحى از حضرت ابى عبد اللّه امام صادق عليه السّلام آمده كه دربارهء فرمودهء خداى - عزّ و جلّ - :
أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا
« 5 » ؛ آنان به خاطر صبرى كه كردند پاداششان دو برابر داده مىشود . فرمود : به خاطر صبرى كه بر تقيّه كردند
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ ؛
و با حسنه بدى را دفع مىنمايند . فرمود : حسنه ، تقيّه است و بدى فاش ساختن . « 6 » و در همان كتاب در خبر صحيحى از آن حضرت عليه السّلام آمده كه فرمود : تقيّه سپر مؤمن و تقيّه پناهگاه مؤمن است و هركس را كه تقيّه نيست ايمان ندارد ، همانا حديثى از احاديث ما به بندهاى مىرسد پس خداى - عزّ و جل -
هامش
( 1 ) . سوره حديد ، آيه 16 .
( 2 ) . البرهان ، 4 / 291 .
( 3 ) . اصول كافى ، 1 / 54 .
( 4 ) . اصول كافى ، 2 / 375 .
( 5 ) . سوره قصص ، آيه 54 .
( 6 ) . اصول كافى ، 2 / 217 .