55 - خراش صورت ابليس
شاهد بر اين مطلب روايتى است كه در اصول كافى به سند خود از اسحاق بن عمار آورده كه گفت : حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام فرمود : اى اسحاق ! تا مىتوانى به دوستانم نيكى كن كه هيچ مؤمنى به مؤمن ديگر احسان يا كمك نكند مگر اينكه صورت ابليس را خراشيده و به دلش زخم زده است . « 1 »
مىگويم : اين حديث دلالت دارد بر اينكه كمك به مؤمن و احسان به او دو سبب براى خراش صورت ابليس و زخم زدن به دل او است . و ما مكرر گفتهايم كه دعا براى تعجيل فرج مولايمان صاحب الزمان عليه السّلام كمك و احسان است ، و آن حضرت اصل ايمان و رئيس اهل دين است ، پس اين فايده بر اعانت و احسان به آن حضرت به نحو اكمل حاصل مىگردد .
56 - تحفه و هديهء ويژه در قيامت
در اصول كافى به سند خود ، به روايت مفضّل از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام است كه فرمود : همانا مؤمن به برادرش تحفه مىدهد . عرض كردم : تحفه چيست ؟ فرمود : از قبيل جاى نشستن و متكا و غذا و پوشاك و سلام ، پس بهشت براى پاداش او گردن مىكشد ، و خداى - عزّ و جلّ - به بهشت وحى فرمايد : من خوراك تو را بر اهل دنيا حرام كردم مگر بر پيغمبر و وصى پيغمبر . و چون روز قيامت شود ، خداوند به بهشت وحى فرمايد كه دوستانم را در برابر تحفههايشان پاداش ده . آنگاه حوران و غلمانى از آن بيرون آيند درحالىكه طبقهايى كه از مرواريد سرپوش دارد با خود دارند . پس چون جهنم و صحنهء هولناكش را بنگرند و به بهشت و آنچه در آن است نگاه كنند عقلشان بپرد ، و از خوردن امتناع ورزند . سپس منادى از زير عرش بانگ مىزند : همانا خداوند - عزّ و جلّ - جهنم را بر كسى كه از غذاى بهشت خورده باشد تحريم فرموده است . آنگاه دست دراز كنند و بخورند . « 2 »
مىگويم : وجه دلالت اينكه : منظور از تحفهدادن به برادرش احسان به او است به هرنحوى كه انسان مىتواند احسان كند ، هرچند كه با زبان باشد ، به قرينهء اينكه امام عليه السّلام سلام كردن را نيز مثال زد . بنابراين مطلق احسان و نيكى مراد است .
پس مىگويم : ترديدى نيست كه دعا براى مؤمن از واضحترين و بالاترين اقسام احسان است ،
هامش
( 1 ) . كافى : 2 / 207 .
( 2 ) . كافى : 2 / 207 .