و ثوابى كه در حديث فوق بيان شده بر دعا كردن براى تعجيل فرج و ظهور مولا صاحب الزمان عليه السّلام مترتب مىباشد ، بلكه نحوهء آن كاملتر و تمامتر خواهد بود چنانكه پوشيده نيست .
57 - خدمتگزاران بهشتى
خداوند تبارك و تعالى از خدمتگزاران بهشت به خدمتش مىگمارد ، زيرا كه دعا نيكى و احسان است ، و در اصول كافى به سند خود از زيد بن ارقم آمده كه گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود :
هربندهاى در امت من نسبت به برادرش در راه خدا مهربانى و لطفى انجام دهد ، خداوند از خدمتگزاران بهشتى به خدمتش خواهد گمارد . « 1 »
و منظور از لطف ، نيكى و احسان است چه به زبان باشد يا غير آن . بنابراين دعا به خير و فرج براى مولايمان صاحب الزمان عليه السّلام را به طريق اولى شامل مىگردد .
58 - سايهء گستردهء خداوند
دعاكننده براى فرج مولى صاحب الزمان عليه السّلام زير سايهء گستردهء خداوند قرار مىگيرد و تا مادامى كه به دعاگويى آن حضرت مشغول باشد ، رحمت بر او نازل مىگردد .
دليل بر اين معنى روايتى است كه در اصول كافى به سند خود از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آورده كه فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : هركس برادر مسلمانش را با كلمهاى گرامى بدارد كه به وسيلهء آن كلمه به او لطف كند و غصهاش را بر طرف سازد ، پيوسته در سايهء گستردهء خداوند خواهد بود تا وقتى كه در آن حال باشد ، رحمت بر او فرودمىآيد . « 2 »
مىگويم : سابقا بيان كرديم كه دعا براى بزرگان و شخصيتها از انواع تكريم و تعظيم آنان به شمار مىرود و همچنين مهربانى و اظهار محبّت و بر طرف كردن غصّه تكريم و گرامى داشتن به شمار مىآيد . بنابراين اگر مؤمن براى مولايش در زمان غيبت آن حضرت دعا كند ، و نتواند به وسيلهء ديگرى غصهء آن جناب را كم كند ، به ثواب يادشده خواهد رسيد . بيان اين مطلب به دو وجه انجام مىگيرد :
اول : اينكه به عقل و نقل دانستى كه بين امام و شيعيانش برادرى برقرار است . اين حديث دلالت دارد كه آن ثواب با دعاى مؤمن براى برادرش ثبوت مىيابد ، زيرا كه دعا در بر طرف كردن غمها و دفع شدايد و بلاها مؤثر است ، و نيز اظهار محبّت مؤمن نسبت به برادر دينى خويش
هامش
( 1 ) . كافى : 2 / 206 .
( 2 ) . كافى : 2 / 206 .