عدّهء بسيار نادر و كم باقى نمىمانند . و شاهد بر اين چند روايت است از جمله :
1 - در اصول كافى به سند خود از منصور آورده كه گفت : حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام به من فرمود : اى منصور ! اين امر بر شما نمىرسد مگر پس از نااميدى ، و نه به خدا تا اينكه [ خوب از بد ] جدا شويد ، و نه به خدا تا بررسى گرديد ، و نه به خدا تا بر كنار شويد . آنكه مىبايست شقاوتمند شود به شقاوت برسد و آنكه مىبايست سعادتمند گردد به سعادت برسد . « 1 »
2 - و نيز از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام است كه فرمود : همانا دلهاى مردم از اين حديث شما ( اعتقاد به غيبت امام قائم عليه السّلام ) مىرمد ، پس هركه به آن اقرار كرد ، او را بيفزاييد و هركس انكار نمود رهايش كنيد . به تحقيق كه ناچار فتنهاى پيش خواهد آمد كه هرپشتيبان و برگزيدهاى نيز در آن سقوط كند ، تا آنجا كه شخصى كه [ به خاطر كمال دقّت ] مو را دو نيم مىكند هم سقوط مىنمايد ، به حدّى كه جز ما و شيعيانمان باقى نماند . « 2 »
3 - در غيبت نعمانى به سند خود از صفوان بن يحيى آورده كه گفت : حضرت ابو الحسن الرضا عليه السّلام فرمود : به خدا آنچه ديدگانتان را به سويش خيره كردهايد ، نخواهد بود تا اينكه از هم جدا شويد و آزمايش گرديد ، و تا اينكه از شما باقى نماند جز اندكاندك . « 3 »
4 - و از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام آورده كه فرمود : اى شيعهء آل محمد عليهم السّلام ! همچون سرمه در چشم ، آزموده و كم مىشويد . و راستى كه صاحب سرمه مىداند چه وقت سرمه در چشمش واقع مىشود ولى نمىداند چه موقع از چشمش بيرون مىرود ، همينطور مرد بر روشى از امر ما صبح مىكند ولى شب بر او مىرسد درحالىكه از آن خارج شده باشد ، و شب بر روشى از امر ما است ، و صبح مىكند درحالىكه از آن خارج شده باشد . « 4 »
و روايات متعددى به همين معنى رسيده است .
و نيز شاهد بر مطلب فوق در بصائر و اصول كافى از حضرت امام باقر عليه السّلام آمده كه فرمود :
همانا خداى تبارك و تعالى كه خلق را آفريد ، آب گوارايى خلق كرد و آبى شور و تلخ آفريد ، پس اين دو آب به هم مخلوط شد ، آنگاه گلى از صفحهء زمين برگرفت و آن را به شدّت مالش داد ، سپس به اصحاب يمين - درحالىكه آنها در ميانشان همچون مور به حركت آمده بودند -
هامش
( 1 ) . كافى : 1 / 370 .
( 2 ) . كافى : 1 / 370 .
( 3 ) . غيبت نعمانى : 111 .
( 4 ) . غيبت نعمانى : 110 .