در غياب او دعا كند ، پس فرشته به دعاى او آمين مىگويد . و خداوند عزيز جبّار فرمايد : دو برابر آنچه خواستى براى خودت خواهد بود و آنچه خواستى عطا شدى به خاطر محبّتى كه به او دارى . « 1 »
مىگويم : به نظر ما سندش صحيح است ، ولى علّامهء مجلسى در مرآة العقول آن را ضعيف شمرده و ظاهرا به خاطر عمرو بن شمر است چون در وجيزهء خود ، تمام راويان اين خبر - جز عمرو بن شمر - را توثيق كرده ، ولى به نظر من به پيروى از عالم محقق نورى در مستدرك الوسائل ؛ او ثقه و مورد اعتماد است چون جمعى از بزرگان از او روايت كردهاند ، و نشانههاى ديگر نيز بر توثيق او هست و نسبت غلو به او ثابت نيست .
بههرحال دلالت اين حديث بر مطلب ما روشن است و اينكه فرموده : دو برابر آنچه خواستى براى خودت خواهد بود . ظهور دارد كه آنچه براى برادرش خواسته با فزونى در حق خودش مستجاب مىشود و اينكه فرمود : « و آنچه طلب كردى عطا شدى به خاطر محبّتى كه به او دارى » دلالت دارد كه به بركت دعا براى برادر غايبش آنچه براى خودش خواسته نيز مستجاب مىگردد . احتمال بعيدى هم هست كه : « أعطيت » : عطا كردم . به صيغهء متكلم باشد ، يعنى آنچه براى برادر غايب خود خواستى عطا كردم و خدا دانا است .
پس اى خواستار رسيدن به مقاصد ، آيا مؤمنى را مىشناسى كه ايمانش كاملتر و يقينش تمامتر و نزد خدا محبوبتر و نزديكتر و بلندمرتبهتر از مولايت صاحب الزمان عليه السّلام باشد ؟ پس براى اربابت بيشتر دعا كن تا به بركت آن دعايت مقرون به اجابت گردد .
وجه هشتم : اينكه گذشت و خواهد آمد كه از فوايد دعا براى ظهور و تعجيل فرج آن حضرت كامل شدن ايمان و نيرو گرفتن يقين و نجات يافتن از وسوسههاى مشكّكين و گمراهكنندگان است . و اين از اسباب و عوامل مقتضى اجابت دعا است ، همچنانكه ضعف يقين و شك در اصول دين مانع از اجابت است . پس هرگاه بنده در دعا براى مولايش صاحب الزمان عليه السّلام مواظبت نمايد ، يقينش قوى و ايمانش كامل گردد ، و چون اين حالت يافت ، خداوند استجابت دعا را نصيب او فرمايد .
در دلالت بر اين معنى روايت موثق همچون صحيحى است كه ثقة الاسلام كلينى از محمد بن مسلم از يكى از دو امام ( حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السّلام ) آورده كه گفت : عرض كردم : كسى
هامش
( 1 ) . كافى : 2 / 507 .