و در بحار از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : روز قيامت آوازدهندهاى ندا مىكند : شيعيان آل محمد عليهم السّلام كجايند ؟ پس عدّهاى كه جز خدا كسى شمارششان نتواند كرد بپاخيزند و در يك سمت قرار مىگيرند ، آنگاه منادى ندا مىكند : زوّار قبر حسين عليه السّلام كجايند ؟
عدهء بسيارى بپاخيزند . به آنان گفته مىشود : دست هركه را كه دوست داريد بگيريد و آنها را به بهشت ببريد . پس هركدام دست هركه را كه دوست دارد مىگيرد بهطورىكه شخصى به يكى از ايشان مىگويد : فلانى ! آيا مرا نمىشناسى من همانم كه فلان روز و فلان جا به احترام تو از جاى برخاستم . پس او را داخل بهشت مىنمايد و از اين كار جلوگيرى نمىشود . « 1 »
چهارم - چه كسانى مستحقّ شفاعتند ؟ بدان كه - خداوند شفاعت شافعان را به من و تو روزى گرداند - جز اهل ايمان كسى شايستگى و استحقاق شفاعت ندارد ، چنانكه خداوند متعال مىفرمايد :
لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى ؛
« 2 » شفاعت نمىكنند مگر براى آنكه خدا پسندد . كه در تفسير البرهان و غير آن از امام كاظم و امام رضا عليهما السّلام آمده : يعنى شفاعت نكنند مگر براى آنكه خداوند دينش را پسنديده است . « 3 »
اضافه بر اينكه خلاف اين مطلب را در بين علماى اماميه نديدهام ، رواياتى نيز بر آن دلالت دارد :
در بحار از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : مؤمن براى رفيق خودش شفاعت مىكند مگر اينكه ناصبى باشد ، كه اگر هرپيامبر مرسل و فرشتهء مقرّب براى يك نفر ناصبى شفاعت كنند شفاعت داده نمىشوند . « 4 »
و در حديث ديگرى از آن حضرت است : همسايه براى همسايهاش و دوست براى دوستش شفاعت مىكند ، و چنانچه فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسل در حقّ يك ناصبى شفاعت كنند شفاعتشان پذيرفته نيست . « 5 »
و در تفسير على بن ابراهيم قمى از امام صادق عليه السّلام دربارهء آيهء شريفهء :
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ؛
« 6 » شفاعت ندارند مگر آنكه نزد پروردگار رحمان پيمانى بسته باشد . فرمود :
هامش
( 1 ) . بحار الانوار : 101 / 27 .
( 2 ) . سوره انبياء ، آيه 28 .
( 3 ) . البرهان : 3 / 57 .
( 4 ) . بحار الانوار : 8 / 41 .
( 5 ) . بحار الانوار : 8 / 42 .
( 6 ) . سوره مريم ، آيه 87 .