سوم - اشاره به شفعاى روز قيامت : بدان كه مقام شفاعت بزرگ از ويژگىهاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله مىباشد . در خصال و غير آن از آن حضرت آمده فرمود : پنج چيز به من داده شده كه به احدى پيش از من داده نشده است : زمين برايم سجدگاه و پاكيزه شده ، و به وسيلهء رعب يارى شدم ، و غنيمت برايم حلال گرديد ، و جوامع كلم [ سخنان كوتاه و پرمعنى ] ، و شفاعت به من داده شده است . « 1 »
و شفاعت ديگران ، از شاخههاى شفاعت بزرگ آن جناب است ، زيرا كه به آن منتهى مىشود و از جمله شفيعان ، امامان معصوم عليهم السّلام مىباشند - چنانكه دانستى - و نيز رواياتى بر اين معنى دلالت دارد .
از حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام دربارهء آيهء شريفه :
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ؛
« 2 » [ كافران گويند : ] پس براى ما نه شفيعانى هست و نه دوستان صميمى . فرمود : شفيعان ائمه هستند و دوستان از مؤمنين . « 3 » و دربارهء آيهء شريفهء :
مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ؛
« 4 » چه كسى نزد او شفاعت كند جز به اذن او . امام صادق عليه السّلام فرمود : ما آن شفاعتكنندگان هستيم .
و از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله آمده : تعداد شفيعان پنج است : قرآن ، رحم ، امانت ، پيغمبر شما و خاندان پيغمبر شما . « 5 »
و از معاوية بن وهب روايت است كه گفته : از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء آيهء :
لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً ؛
« 6 » سخن نمىگويند مگر آنها كه پروردگار رحمان اجازهشان دهد و سخن صواب گويند . سؤال كردم . فرمود : به خدا قسم ! ما هستيم كسانى كه به آنها اجازه داده شده و سخن صواب گويند . عرض كردم : فدايت شوم چه مىگوييد ؟ فرمود : پروردگارمان را ثناگوييم و بر پيامبرمان صلّى اللّه عليه و إله درود فرستيم و براى شيعيانمان شفاعت كنيم و خداوند ما را ردّ نمىكند . « 7 »
و از جملهء شفيعان ، ذريّهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله مىباشند . در امالى شيخ صدوق و بحار از امام صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : چون روز قيامت شود خداوند اولين و آخرين را بر پهنهء دشتى جمع گرداند ، پس تاريكى شديدى آنان را فرامىگيرد ، ايشان به درگاه خداوند ضجّه و ناله مىزنند و مىگويند :
هامش
( 1 ) . خصال : 1 / 183 .
( 2 ) . سوره شعرا ، آيه 100 .
( 3 ) . بحار الانوار : 8 / 42 .
( 4 ) . سوره بقره ، آيه 255 .
( 5 ) . بحار الانوار : 8 / 43 .
( 6 ) . سوره نبأ ، آيه 38 .
( 7 ) . بحار الانوار : 8 / 41 .