و امام چهارم سيد الساجدين و امام العارفين على بن الحسين عليهما السلام به همين معنى اشاره نموده كه در مناجات با خداوند مىگويد : همّتم به درگاه تو متوقف ماند ، و تمام خواستههايم به سوى تو مصروف گشت . تنها تو ، نه كسى جز تو ، مراد من هستى ، و تنها براى تو ، نه براى غير تو ، بىخوابى و بيدارى من است . . . .
2 - و يا اينكه منظور آن است كه هرگاه بنده به آن منزلت و الا رسيد ، آنچه بخواهد مىشود ، و هيچ درى به او بسته نمىماند . پس معنى اينكه خداوند متعال گوش و چشم و دست او مىشود آن است كه او مىشنود آنچه ممكن است شنيده شود ، و مىبيند آنچه را ممكن است ديده شود ، و آنچه بخواهد انجام دهد ، پس او مىشنود و مىبيند و انجام مىدهد آنچه را كه ديگران نمىشنوند و نمىبينند و انجام نمىدهند . و اين از صفات ربّانى است كه خداوند متعال به جهت دوست داشتن او به وى عطا مىفرمايد . لذا گفتهاند : اگر بنده ، خدا را اطاعت كند همهچيز از او اطاعت مىنمايد . مؤيّد اين وجه آن است كه خداوند - عزّ و جلّ - در حديث قدسى فرمود : اگر از من مسألت كند به او مىدهم و هرگاه مرا بخواند اجابتش مىنمايم .
و در كتاب لئالى حكايت است كه ابراهيم بن ادهم گفت : از كنار چوپانى مىگذشتم ، به او گفتم :
آيا آب يا شيرى ندارى به من بدهى ؟ گفت : كدام را بيشتر خوش دارى ؟ گفتم : آب . پس با عصاى خود به سنگ سختى كه هيچ شكافى نداشت زد ، آب از آن جوشيد ، از آن نوشيدم از برف خنكتر و از عسل شيرينتر بود ، به حيرت ماندم . چوپان گفت : تعجب مكن كه بنده اگر مولايش را اطاعت كند همهچيز به فرمانش درآيد .
و پس از آنكه به فضل و فيض الهى به اين دو وجه الهام شدم به شرح الاربعين محقق عارف شيخ بهايى و شرح اصول كافى عالم ربّانى ملا صالح مازندرانى و مرآة العقول علّامه مجلسى مراجعه كردم ، در سخنان آن دو بزرگوار اوّل ، مطالبى يافتم كه به وجه اول برمىگردد ، و در سخنان مجلسى مطالبى بود كه به وجه دوم بازمىگشت . و نيز وجوه ديگرى در گفتههاى مجلسى هست كه باز به آن دو وجه برمىگردد - هرچند كه روشها مختلف است - .
مخفى نماند كه اين مبحث از امورى است كه گامها در آن مىلغزد و خداوند نگهدار و حافظ است .
مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 370
مساهمون: ميرزا محمد تقي الأصفهاني
ص٣٧٠