باطن خويش را بر شما عنايت كرد . سؤال كردم . فرمود : نعمت ظاهر امام ظاهر و نعمت باطن امام غايب است . راوى گويد : پرسيدم : آيا از امامان كسى هست كه غايب شود ؟ فرمود : آرى ، شخص او از ديدگان مردم غايب مىگردد ، ولى يادش از دلهاى مؤمنين پوشيده نمىماند . و او دوازدهمين تن از ما است ، خداوند متعال براى او هرسخت را آسان و هرسركشى را رام گرداند ، و گنجينههاى زمين را برايش آشكار مىسازد ، و هردورى را برايش نزديك مىنمايد ، و هر سركش خيرهسرى را هلاك ، و به دست او هرشيطان پليدى را نابود سازد ، او فرزند بهترين كنيزان است كه ولادتش بر مردم مخفى مىماند ، و بردن نامش بر آنها حلال نيست ، تا اينكه خداوند او را آشكار گرداند ، پس زمين را از قسط و عدل پر كند همچنانكه از ستم و ظلم پر شده باشد .
ب ) شكر نعمت واجب است : گذشته از اينكه عقل سليم به وجوب شكر نعمت حكم مىكند ، آياتى از قرآن نيز بر اين معنى دلالت دارد از جمله :
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ ؛
« 1 » پس مرا ياد كنيد شما را ياد كنم و براى من شكر گزاريد و [ نعمتهاى مرا ] كفران مكنيد .
وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ ؛
« 2 » و به ياد آريد كه پروردگارتان اعلام كرد : اگر شكر گزاريد شما را مىافزايم و اگر كفران ورزيد هرآينه عذابم شديد است .
وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ؛
« 3 » و شكر خداى را بجاى آوريد اگر او را عبادت مىكنيد .
وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ؛
« 4 » و شكر نعمت خداى را بجاى آوريد اگر به حقيقت او را مىپرستيد .
وَ اشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ؛
« 5 » و او ( خداوند ) را شكر گزاريد كه به سوى او بازمىگرديد .
و آيات بسيار ديگر . . . كه ذكر همين مقدار ان شاء اللّه كافى است .
ج ) شكر نعمت مايهء فزونى آن است : اضافه بر آيهء شريفهء ( سوره ابراهيم ، آيه 7 ) روايات بسيار و متواترى بر اين معنى دلالت مىكند ، از جمله :
1 - در كافى به سندى همچون صحيح از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام است كه فرمود :
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمودند : خداوند بر هيچ بندهاى درى از شكر نگشوده كه در فزونى بر او بسته باشد . « 6 »
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 152 .
( 2 ) . سوره ابراهيم ، آيه 7 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 172 .
( 4 ) . سوره نحل : آيه 114 .
( 5 ) . سوره عنكبوت ، آيه 17 .
( 6 ) . كافى : 2 / 94 .