صادق عليه السّلام به مفضّل بن عمر فرمود - هنگامى كه از آن حضرت شنيد كه شبههها زياد مىشود ، و پرچمهاى مشتبه در زمان غيبت افراشته مىگردد گريه كرد - آن حضرت به او فرمود : اين آفتاب را مىبينى ؟ عرض كرد : آرى . فرمود : و اللّه ! امر ما از اين آفتاب روشنتر است .
تمام اين خبر ان شاء اللّه تعالى در بخش هشتم ، در فضيلت گريستن در زمان غيبت حضرت حجّت به خاطر غيبت آن حضرت - صلوات اللّه عليه - خواهد آمد .
و در كتاب كمال الدين از امير المؤمنين عليه السّلام مروى است كه بر منبر در مسجد كوفه چنين فرمود :
بارالها ! براى زمين تو ، به ناچار حجّتى از تو بر خلقت هست كه آنها را به سوى دين خودت راهنمايى كند ، و علمت را به آنها بياموزد تا دلائلت باطل نشود و پيروان آنان - پس از آنكه آنها را به وسيلهء او هدايت فرمودى - گمراه نگردند ، آن حجّت تو يا آشكار است كه اطاعت نمىشود ، يا مخفى است كه در انتظارش به سر مىبرند ، اگر شخص او هنگامى كه مردم هدايت شده [ يا در زمان صلح و آرامش ] باشند از نظر آنان غايب شود علم او از آنها مخفى نخواهد ماند ، و آداب او در دلهاى مؤمنين ثابت و نقش بسته است و ايشان به آن عمل مىكنند . « 1 »
و امّا ظهور ممكنات به وجود امام عليه السّلام ، مطالبى كه در همين بخش و نيز در بخش سوم ذكر كرديم ، بر آن دلالت دارد ، اينجا تكرار نمىكنيم . از اينها گذشته ، كشف علوم جز به وجود امامان عليهم السّلام نبوده ، چنانكه در حرف « ك » مطالبى در اين زمينه گفتيم ، روايات صريحى نيز در اين باره هست كه بعضى از آنها را مىآوريم :
1 - شيخ كلينى رحمه اللّه در اصول كافى از ابو خالد كابلى روايت كرده كه گفت : از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام دربارهء آيهء شريفهء :
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا ؛
« 2 » پس به خداوند و پيامبرش و نورى كه ما نازل كرديم ايمان آوريد . پرسيدم ، فرمود : اى ابو خالد ، نور به خدا قسم نور امامان از آل محمد عليهم السّلام است تا روز قيامت ، آنان - به خدا سوگند ! - نورى هستند كه نزول يافته ، به خدا قسم كه نور خدا در آسمانها و زمين آنها هستند .
2 - همچنين از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آورده كه راجع به فرمودهء خداوند متعال
وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ؛
« 3 » و از نورى كه با او نزول يافت ، پيروى كردند ، آنان رستگارند . فرمود : نور در اينجا امير المؤمنين و امامان عليهم السّلام هستند . « 4 »
هامش
( 1 ) . كمال الدين : 1 / 302 .
( 2 ) . سوره تغابن ، آيه 8 .
( 3 ) . سوره اعراف ، آيه 157 .
( 4 ) . كافى : 1 / 195 .