دست او است . قائم عليه السّلام نيز ، شيعيانش منتظر هستند ، زيرا كه به آنها خبر دادهاند كه فرجشان بر دست آن حضرت است ، و در حرف « ف » مطالبى كه بر اين معنى دلالت داشت ، گذشت .
خداوند تعالى ما را از شيعيان و منتظران و مدافعان و فدائيان آن حضرت قرار دهد .
مؤلّف گويد :
فيا ربّ عجّل في ظهور إمامنا * و هذا دعاء للبريّة شامل
پروردگارا ! در ظهور امام ما تعجيل فرماى * و اين دعا به سود همهء بندگان است
موسى عليه السّلام ؛ خداوند متعال دربارهاش مىفرمايد :
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ ؛
« 1 » ما به موسى كتاب را داديم پس در آن اختلاف شد . طبرسى در مجمع البيان گفته : منظور اين است كه قومش در آن اختلاف كردند ، يعنى در صحّت كتابى كه بر او فرود آمد . « 2 » قائم عليه السّلام نيز همينطور ، در كتابى كه با او است - كه امير المؤمنين عليه السّلام جمع كرد ، يعنى همان قرآنى كه نزد حضرت حجّت عليه السّلام هست - اختلاف مىشود ، دليل بر آن روايتى است كه در روضهء كافى به سند خود از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام دربارهء آيهء :
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ ؛
« 3 » ما به موسى كتاب را داديم پس در آن اختلاف شد . آمده كه آن حضرت فرمود : در آن اختلاف كردند همچنانكه اين امت در كتاب اختلاف نمودند ، و در كتابى كه با قائم هست نيز اختلاف خواهند كرد تا جايى كه مردم بسيارى آن را منكر خواهند شد ، كه آنها را پيش مىكشد و گردنشان را مىزند . « 4 »
و در بحار از شيخ طوسى به سند خود از حضرت امام صادق عليه السّلام مروى است كه فرمود :
اصحاب موسى به نهرى آزمايش شدند و اين همان است كه خداوند تعالى مىفرمايد :
إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ ؛
« 5 » همانا خداوند شما را به نهر آبى خواهد آزمود . اصحاب قائم عليه السّلام نيز به مانند آن مبتلا خواهند شد . « 6 »
موسى عليه السّلام ؛ خداوند متعال او را عصايى عنايت فرمود ، و آن را معجزهء آن جناب قرار داد .
قائم عليه السّلام ، به همان عصا اختصاص يافته است ، چنانكه در كمال الدين از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام آمده كه فرمود : عصاى موسى از آن آدم بود ، سپس به شعيب رسيد و آنگاه به موسى بن عمران رسيد ، آن عصا نزد ما است و من آن را پيشتر ديدهام ، سبز رنگ است به همان وضعى كه
هامش
( 1 ) . سوره هود ، آيه 110 .
( 2 ) . مجمع البيان : 5 / 198 .
( 3 ) . سوره هود ، آيه 110 .
( 4 ) . روضه كافى : 287 .
( 5 ) . سوره بقره ، آيه 249 .
( 6 ) . بحار الانوار : 52 / 332 .