داشت ، با عصاى خود به زمين مىكوفت خوردنىها از آن بيرون مىآمد و چنان بود كه هرگاه ميوهاى اشتها مىكرد آن را در زمين مىنشاند ، پس غنچههاى همان درختى كه موسى اشتها كرده بود در آن ظاهر مىشد و همان موقع ميوه مىداد . و گفته مىشود كه عصاى موسى از چوب بادام بود ، هرگاه گرسنه مىشد آن را در زمين مىنشاند برگ و ميوه مىداد ، و از آن بادام مىخورد ، و هرگاه با دشمن خود مقاتله مىكرد بر دو شاخهء عصا دو مار آشكار مىشد كه باهم نبرد مىكردند ، عصا را بر كوه سخت ناهموار مىزد و نيز به درختها و خارها و گياهان مىزد راه باز مىشد ، و هروقت مىخواست از رودى بدون كشتى عبور كند عصا را بر آن مىزد ، راه وسيعى برايش باز مىشد كه در آن مىرفت .
و آن حضرت - كه درود خداوند بر او باد - گاهى از يك شاخهء عصا شير مىنوشيد و از ديگرش عسل ، و چون در راه خسته مىشد بر آن مىنشست كه به هركجا مىخواست بدون دويدن و پازدن او را مىرساند ، و نيز راه را نشانش مىداد و با دشمنانش مقابله مىكرد ، هنگامى كه موسى عليه السّلام به بوى خوش نيازمند مىشد ، از آن عصا بوى خوشى بيرون مىزد تا جايى كه لباسهاى او را خوشبو مىكرد ، اگر در راهى بود كه دزدانى داشت كه مردم از آنها ترس داشتند ، عصا با او تكلم مىكرد و به او مىگفت : به فلان سمت راهت را تغيير ده . به وسيلهء آن برگهاى درختان را بر گوسفندان خود فرومىريخت ، با آن درندگان و مارها و حشرات را از خود دفع مىكرد . چون به سفر مىرفت آن را بر گرده مىنهاد و وسائل و لباس و غذا و آب و . . . را به آن مىآويخت . « 1 » تا آخر آنچه ذكر كرده كه آوردن آنها لزومى ندارد ، و اين مقدار را كه آورديم براى اين بود كه اين عصا در اين زمان متعلق و مخصوص به مولا و آقاى ما حضرت مهدى - صلوات اللّه عليه - مىباشد ، چنانكه اخبار حاكى از اين امر مىباشد .
و در مجلّد سيزدهم بحار به نقل از نعمانى به سند خود از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام آمده كه فرمود : عصاى موسى چوب « آس » و از درخت بهشتى است كه وقتى خواست به مدين برود جبرئيل آن را برايش آورد ، و آن عصا با تابوت آدم در درياچهء طبريه است ، نه مىپوسند و نه تغيير مىيابند ، تا آنكه قائم عليه السّلام آنها را هنگام قيامش بيرون آورد . « 2 »
موسى عليه السّلام با ترس از مصر فرار كرد ، خداوند - عزّ و جلّ - به نقل از او مىفرمايد :
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا
هامش
( 1 ) . بحار الانوار : 13 / 60 .
( 2 ) . بحار الانوار : 52 / 351 ؛ غيبت نعمانى : 238 .