و در خبر صحيح از ابو حمزه ثمالى روايت است كه گفت : به حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام گفتم :
على عليه السّلام فرموده است : تا هفتاد سال بلا است و بعد از بلا راحتى خواهد بود و حال آنكه هفتاد سال گذشت و آسايشى نديديم ؟ امام باقر عليه السّلام فرمود : اى ثابت ! خداوند تعالى اين امر را تا هفتاد سال قرار داده بود ، ولى چون حسين عليه السّلام كشته شد ، غضب خداوند بر اهل زمين شدّت يافت و آن را تا صد و چهل سال به تأخير انداخت ، ما اين مطلب را به شما گفتيم ، شما آن را فاش ساختيد و پرده از اين راز برداشتيد ، خداوند هم آن را به تأخير انداخت و ديگر وقتى براى آن نزد ما قرار نداد كه :
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ ؛
« 1 » خداوند هرچه را خواهد محو كند و هرچه را خواهد پاينده سازد و امّ الكتاب [ - لوح محفوظ ] نزد اوست . ابو حمزه مىگويد : اين گفتوشنود را به حضرت صادق عليه السّلام نيز اظهار داشتم ، فرمود : مطلب همانطور است . « 2 »
و ابو بصير از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه گفت : به آن حضرت عرض كردم : فدايت شوم ! خروج قائم عليه السّلام چه وقت است ؟ فرمود : اى ابو محمد ! ما خاندانى هستيم كه وقت تعيين نمىكنيم و به تحقيق كه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله فرموده : « كذب الوقّاتون ؛ وقتگذاران دروغ مىگويند » . اى ابا محمد ! پيش از اين امر پنج علامت هست : اوّلىشان ندا در ماه رمضان ، و خروج سفيانى ، و خروج خراسانى ، و كشته شدن نفس زكيّه ، و فرورفتگى زمين در بيداء . « 3 »
و در توقيع شريفى كه در بحار مروى است آمده : و امّا رسيدن فرج ، موكول به خدا است ، و كسانى كه وقت تعيين كنند دروغ مىگويند . « 4 »
نكته چهارم : اينكه امامان عليهم السّلام هردو غيبت ( صغرى و كبرى ) آن حضرت را خبر دادهاند .
در بحار از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله پس از شمردن ائمه عليهم السّلام فرمود : سپس امامشان از نظرشان غايب مىشود تا وقتى كه خدا بخواهد او را در غيبت خواهد برد كه يكى از ديگرى طولانىتر است .
راوى مىگويد : آنگاه پيغمبر اكرم عليهم السّلام به سوى ما متوجّه شد و درحالىكه صدايش را بلند كرده بود فرمود : هشدار ! هنگامى كه پنجمين از هفتمين فرزندم ناپديد شود . على عليه السّلام گويد : من پرسيدم : يا رسول اللّه ! هنگام غيبت چه وضعى دارد ؟ فرمود : صبر مىكند تا خداوند به او اجازهء خروج بدهد ، سپس از قريهاى كه به آن « كرعه » مىگويند خروج مىكند درحالىكه عمامهء مرا بر
هامش
( 1 ) .
( 2 ) . غيبت شيخ طوسى : 262 .
( 3 ) . غيبت نعمانى : 289 .
( 4 ) . بحار الانوار : 52 / 111 .