پسرش « عبداللَّه » كه پيشتر والى مدينهء منوّره بود ، به جاى پدر نشست و در صدد استيلاى مجدّد بر مدينه برآمد . و براى اين منظور اردوى انبوهى گرد آورد و از درعيّه راهى مدينه شد .
احمد طوسون پاشا به مجرّد اطّلاع از اين حركت و تصميم وى ، سربازان مصرى موجود در مدينه را آماده ساخت و براى مقابله با وهّابيان به راه افتاد .
در ميان دو قرارگاه « حنا كه » و « قاصيم » دو اردو به هم رسيدند ؛ يك يا دو بار با يكديگر درگير شدند . امّا با پا در ميانى شيوخ اعراب ، طرفين مهيّاى سازش شدند و در نتيجه احمد طوسون پاشا به مدينهء منوّره و عبداللَّه بن سعود به درعيّه بازگشتند .
محمّد على پاشا پس از آگاهى از اين سازش ، بىدرنگ به مدينهء منوّره مشرّف شده ، احمد طوسون پاشا را به مصر فرستاد و « عابدين بيك » را به فرماندارى مدينه نصب كرد و آنگاه خود به قاهره بازگشت .
پس از اندك مدّتى ، عبداللَّه بن سعود بار ديگر در صدد استيلاى حرمين شريفين برآمد و براى رسيدن به اين هدف مقدارى از وهّابيان را به دور خود گرد آورد .
اين موضوع توسّط اهالى مكّه و مدينه به دربار عثمانى گزارش شد و از سوى خليفهء عثمانى فرمان دستگيرى عبداللَّه بن سعود و اعزام او به استانبول و يا قتل و اعدامش صادر گرديد .
بر اساس اين فرمان همايونى ، محمّد على پاشا به مقدار لازم لشكر آراست و به فرماندهى پسرش « ابراهيم پاشا » به سوى مدينهء منوّره اعزام كرد .
ابراهيم پاشا به هنگام زيارت روضهء مطهّر متوجّه شد كه حرم پاك رسول خدا صلى الله عليه و آله نياز مبرمى به تنظيف و تطهير دارد ، از اين رو در نخستين روز ورودش به مدينهء منوّره دستور تنظيف و شست و شوى حرم مطهّر را صادر
تاريخ الوهابيين ( تاريخ وهابيان ) ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: مهدى پور
ص١٤٦