« خدا يار و ياور انسان است تا هنگامى كه او يار و مددكار برادرش باشد . »
خداوند شأن و مقام كسانى را كه براى خلق خدا تلاش كنند و براى خدمت به انسانها كوشش كنند ، بسيار و الا قرار داده است ، چنان كه امام كاظم عليه السّلام مىفرمايد :
« براى خداوند عرشى هست كه در زير سايه آن جا نمىدهد جز كسى را كه كار نيكى براى يكى از برادرانش انجام دهد ، يا اندوهى را از كسى بزدايد ، و يا حاجت او را روا سازد ، و يا بهجت و شادى به دل كسى وارد نمايد . »
امام زين العابدين عليه السّلام در اين رابطه مىفرمايد :
( من قضى لاخيه حاجة فبحاجة اللّه بدأ )
« كسى كه حاجت برادرش را برآورده سازد به حاجت پروردگار آغاز كرده است . »
هيچ دين و آئينى از اديان آسمانى ، و هيچ مكتب و سازمانى از مؤسّسات خيريه جهانى سراغ ندارم كه همانند دين مقدّس اسلام انسان را به خدمت جامعهى بشرى تشويق نموده باشد .
خدمت به انسان از نظر اسلام عبادتى بزرگ و راهى راست به سوى سعادت ابدى است ، ديگر بعد از تعبير امام سجّاد عليه السّلام تعبيرى يافت نمىشود كه همسنگ ( فبحاجة اللّه بدأ ) باشد .
پس اگر خدمت به يك فرد ، يك چنين مقام والائى باشد ، خدمت به جامعه چقدر بلند و پرارج مىباشد .
در علم اصول گفته شده كه لفظ يك دلالت منطوقى دارد و
معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٥٥