تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه جكسن ( ايران در گذشته وحال ) ( فارسى ) — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣
و به پيروانش كه گوش به سخنان او فرا داده‌اند تأكيد مىكند كه از اين « دو گوهر » ، كه جهان را ميان خود قسمت كرده‌اند ، غافل نباشند . مردمان نبايد چنان كه كار ديوانست به برگزيدن بدى فريفته شوند بلكه بايد راه راست مينوى را در پيش گيرند تا چون روز رستخيز فرا رسد ، از پيروان حقيقت و راستى باشند نه از گروندگان دروغ ، زيرا در آن روز دروغ ( دروج ، شيطان ) از ميان مىرود و ديوان و همهء كسانى كه با آنان يارى و همراهى كرده‌اند تباه مىشوند . بايد كه هر آدميزاده‌اى در انديشهء سامان دادن كار جهان باشد . در آيهء هشتم همين سرود پيامبر با بيانى آتشين آرزوى خود را براى جهانى نو و پادشاهيى نو چنين بر زبان مىآورد : « اى اهورامزدا ! هنگامى كه كيفر تو براى گناهكاران فرا رسد و هومنه از فرمان تو كشور جاودانى را براى آنانى بيارايد كه دروغ را در بند نموده به دست راستى سپردند . « ما خواستاريم مانند كسانى به سر بريم كه مردم را به سوى راستى رهنمايند . بشود مزدا و فرشتگانش به سوى ما آيند ؛ به ما راستى و يارى خويش بخشند تا انديشهء ما به آنجايى كه سرچشمهء دانايى است پى برد . « پس از آن به كاميابى جهان دروغ ، آسيب فرا رسد . پاداش موعود در سراى فرخندهء مزدا و وهومنه و اشا به آن كسانى بخشيده شود كه نام نيكى از خود گذاشتند . « اى مردم ، اگر از آئينى كه مزدا برقرار داشت برخوردار گشتيد و از آسايش اين گيتى و سراى ديگر و از رنج جاودانى و زيان دروغ‌پرستان و از بهره و سود راستىخواهان آگاه شديد ، آنگاه آينده به كام شما خواهد بود » 5 . نور دانايى بر مردم تابيدن مىگيرد . اگر راستى و دروغ و يزدان و اهريمن پيوسته با هم در جنگ و پيكارند ، سرانجام اين كشمكش چگونه پايان مىپذيرد و چه چيز اهورامزدا را بر اهريمن پيروز مىگرداند و به نزاع ميان خوبى و بدى پايان مىبخشد ؟ اينجاست كه پاى انسان به ميان مىآيد . آدميزاده كه آزادى و اختيار دارد مىتواند با قبول حق و برگزيدن نيكى اين مشكل را آسان كند ، به شرط آنكه در راه زرتشت گام نهد ؛ و اگر چنين كرد در روز رستخيز پاداش مىبيند ، و از شادى جاويد بهره‌مند مىشود . « آنگاه كه مردگان از خاك برمىخيزند و زندگان جاودان مىشوند و جهان چنان كه دلخواه ماست از كژى و كاستى پيراسته مىگردد . » اما با آنكه اين اصول و عقايد مذهبى داراى تعالى و معنويتى بلندپايه است بايد دانست كه امور دينى هميشه در چنان اوج و كمال و تعالى نمىماند و براى مردم عادى دشوار است كه بتوانند خود را در معنويات به مرتبه و درجهء پيامبر