چهل روز توقف ، اسماعيل از ارزنجان به راه افتاد و با 000 ، 60 سپاهى به جنگ علاء الدوله رفت . از ارزنجان تا كشور علاء الدوله فقط چهار روز راه است ، اما اسماعيل راهى ديگر در پيش گرفت كه از كنار شهر قيساريه متعلق به عثمانيان مىگذشت و مرادش از اين كار بدستآوردن خواربار و پرداختن بهاى آن از روى درستكارى بود . همينكه آنجا رسيد فرمود تا به همه اعلام كنند : هركس كه خواربار براى فروش عرضه كند بهاى خوبى دريافت خواهد داشت و كسان خود را از اينكه مشتى كاه برايگان از اين و آن بستانند منع ، و به كيفر مرگ تهديد كرد ، زيرا با مردم آن شهر از در دوستى درآمده بود . اسماعيل چهار روز در آن شهر ماند و سپس پيشروى خود را به سوى ناحيهء زيباى البستان از سر گرفت . در اين محل رودى زيبا با روستاهاى فراوان قرار دارد و از آنجا تا پايتخت علاء الدوله كه شهرى است به نام مرعش يك روز راه است . اسماعيل نخست البستان را به باد غارت گرفت و سپس به سوى مرعش راند كه از آنجا علاء الدوله با پيروان فراوانش به كوههايى بلند به نام قرهداغ گريخته بود و براى رسيدن به آنجا بايد از معبرى تنگ گذشت . شاه اسماعيل آن سرزمين را ويران و خلقى عظيم را بىجان كرد ؛ از جمله تنى چند از پسران علاء الدوله كه گاهگاه از كوهها سرازير مىشدند و بر صفويان حمله مىبردند ، اما به آسانى تارومار مىگشتند ، زيرا گشتيهاى متعددى كه اسماعيل مستقر كرده بود خبر فرود آمدن دشمن را از كوهستان به او مىرساندند . همچنين كسانى در ميان قوم علاء الدوله يار اسماعيل بودند و دل با او داشتند .
در تاريخ بيست و نهم ژوئيه 1507 م . [ 913 ه . ق . ] بود كه اسماعيل وارد كشور علاء الدوله شد و تا اواسط ماه نوامبر در آنجا ماند . در آن هنگام چون خواربار در آنجا يافته نمىشد و برف و سرما نيز مانع كارهاى جنگى در زمستان بود ناچار آن محل را ترك گفت .
سفرنامه هاي ونيزيان در ايران ( فارسى ) — صفحة 444
مساهمون: جوزافا باريارو
ص٤٤٤