تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه هاي ونيزيان در ايران ( فارسى ) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤
عبوركنى و دراين‌حال از پل سنگى « 1 » باعظمتى مىگذرى كه آن را سخت نيكو و شگفت‌انگيز ساخته‌اند . گمان مىكنم كه از آن بهتر نتوان سراغ كرد . اين پل پنج دهانهء بلند و پهن يكپارچه دارد و دهانهء ميانه را روى بنيادى محكم از سنگ ساخته‌اند . طول اين دهانه دو يا سه و پهنايش يك گام است . اين بنا چنان بزرگ است كه محيطش بيست گام و به شكل ستون ساخته شده است و چون در وسط رودخانه قرار گرفته است دهانهء مركزى را نگاه مىدارد . اين دهانه چنان پهن و بلند است كه يك كشتى سيصد تنى بادبان برافراشته مىتواند از زير آن بگذرد . براستى بارها كه من روى آن پل ايستاده و رودخانه را تماشا كرده‌ام از ديدن آن ارتفاع عظيم لرزه بر تنم افتاده است . اما در حالىكه منظرهء اين پل را به ياد مىآورم بايد بگويم كه سه چيز را در ايران از عجايب سه‌گانه مىدانم يكى همين پل حصن كيف ، ديگرى كاخ حسن بيگ « 2 » سلطان و سه ديگر دژ چمشكزك « 3 » .
هامش
( 1 ) . اين پل از بناهاى اشكانيان است و آخرين دهانهء آن سال گذشته يعنى در 1869 م . فروريخت . ( 2 ) . در متنAssambeiكه همان حسن بيگ يا اوزون حسن سردودمان آق‌قوينلو است . - م . ( 3 ) . ر . ك . ص . 378 .