آوردند كه سخت مطلوب تاتاران است و از من خواستند كه بخورم زيرا مىپندارند كه مرد را سخت نيرومند مىكند . اما چون بغايت بدبو بود از چشيدنش سرباز زدم .
مغولان از اين كار اندكى رنجيدند . من در آن محل تا شانزدهم ماه اوت ماندم تا اينكه ماركو با كاروان از راه رسيد . يكى از تاتاران و مردى روسى را به دنبال من فرستاد تا مرا نزد وى برند . پس مرا در قايقى نشاندند و از رود گذراندند ، و به جايى كه كاروان اطراق كرده بود رساندند . كشيش استفانو و زوين اونگارتو كه نوميد شده بودند از اينكه دوباره مرا ببينند ، از ديدنم سخت شادمان شدند . شكر خداى را بجاىآوردند . ماركو به تعدادى كه نياز داشتم اسب آماده كرده بود ، ما تمام روز هفدهم را در آنجا بسر برديم و سپس با كاروان به راه افتاديم تا از راه استپ خود را به مسكو برسانيم . سفير كاروانسالارى يعنى فرماندهى همه را اعم از روسيان و تاتاران كه بالغ بر سيصد تن مىشدند بر عهده گرفت . از اين گذشته دويست اسب در قافله بود كه براى كشتن و خوردن گوشت يا فروختن آنها در روسيه همراه آورده بودند . ما با نظم و ترتيب نيكويى از كنار رود حركت مىكرديم . شبها مىخفتيم و در نيمروز استراحت مىكرديم . بدينگونه پانزده روز در سفر بوديم . بر خلاف وقتى كه هنوز به تنگه نرسيده بوديم ديگر ترس از امپراتور اردو نداشتيم . اين اردو را امپراتورى است كه نامش را به ياد ندارم و وى بر همهء تاتاران آن مرزوبوم فرمانرواست . اين تاتاران همچنانكه من گفتهام پيوسته درطلب چراگاه تازه و آبند و خوراكشان تنها شير و گوشت است . به گمان من آنان داراى زيباترين گاوان نر و ماده و گوسفندان جهانند . گوشت اين چهارپايان به جهت چريدن در بهترين مرتعها طعمى نيكو دارد . با اين همه در نزد تاتاران شير ماديان قدر و قيمتى فراوان دارد . سرزمينشان عبارت است از دشتهاى زيبا و پهناور كه كوهى در آن ديده نمىشود . من خود اردو را نديدم اما مىخواستم هرگونه اطلاعاتى دربارهء آن حكومت و نيرويش با ذكر اعداد و ارقام بدست آورم . جملگى برآنند كه هرچند اين سرزمين داراى جمعيتى بسيار است ، به زحمت مىتوان هزار مرد مسلح به شمشير و تير و كمان در آنجا گردآورد . بقيه مردم زنان و كودكانند به تعداد معتنابه يا مردانى پابرهنه كه هيچگونه سلاحى ندارند . آنان مردمى دلير بشمار مىروند ، زيرا هم چركسها را غارت مىكنند و هم روسها را . اسبهايشان ايلخى و ترسوست ، و نعل كردن
سفرنامه هاي ونيزيان در ايران ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: جوزافا باريارو
ص١٧٧