36 دربارهى راهپيماييها و اردوگاهها
ارتش غيرمنظم ايران با بىنظمى كامل جابهجا مىشود و هيچ فرماندهى قادر نيست حركت آنها را در جادهها تحت نظم درآورد . از اينرو هنگامى كه ارتش بايد به نقطهى بالنسبه دورى برود غالبا اتفاق مىافتد كه پس از آنكه سرستون به محل مورد نظر رسيد ته ستون يك ماه ديرتر به آن نقطه مىرسد .
در اينباره هيچكس را نمىتوان مورد سرزنش قرار داد و همين اندازه كه سپاهيان مطلقا از دنبالهروى ستون سرباز نمىزنند ، فرماندهان تا اندازهاى راضى هستند . اين نقيضه روزبهروز به تزايد است و يافتن راهى براى رفع آن مشكل است .
براى اينكه بتوانند قواى منظم را به خصوص در فصل تابستان با آهنگ يكنواختى حركت بدهند با زحمت بسيار بالاخره موفق شدهاند آنها را به اين روش عادت بدهند ، به طورىكه امروز در تمام فصول و در كليهى جادهها قوا در ستونهاى فشرده حركت مىنمايد . در كشورى مانند ايران كه موقعيت جادهها در ميان جلگههاى وسيع معلوم و مشخص است و به ندرت به موانعى برخورد مىشود اين نوع راهپيمايى بسيار آسان مىباشد .
در فصل تابستان براى احتراز از شدت گرما راهپيماييها منحصرا هنگام شب صورت مىگيرد و جز در مواردى كه فوريت ايجاب نمايد در راه توقفهاى كوتاهى مىكنند و قبل از طلوع آفتاب به اردوگاه مىرسند و تمام روز را در آنجا مىمانند ،