هرچه باشد ، قضاوت فى المجلس و بدون استيناف انجام مىگيرد .
آنچه مربوط به پليس و منازعات بين اشخاص مىباشد در صلاحيت داروغهها است . داروغهها در بازارها قرارگاههاى خاصى دارند كه در آنجا به شكايات و دعاوى كه در صلاحيتشان باشد رسيدگى مىكنند . به محض تسليم شكايت تحقيقات فورا شروع مىشود و به ندرت اتفاق مىافتد كه يك دعوا زودتر از يك ساعت فيصله نيافته ، مجرم مجازات نشده باشد .
رسيدگى به دزديها ، راهزنيها ، اختلافات مالى و مسايل زناشويى در صلاحيت قضات است . قضات مورد احترام فوق العادهى مردم هستند و اغلب آنها شايستگى اين احترام را دارند ، زيرا از بين مردمانى كه به پاكدامنى و روشنبينى شهرت دارند ، انتخاب مىشوند . قضات ايرانى با اينكه تحصيلات و مطالعات زيادى ندارند جا دارد آرا و تصميمهايشان در اكثر موارد سرمشق قضات ما قرار بگيرد و از آن تبعيت بنمايند . قضات ايرانى كه سروكارشان با دروغگوترين و مزورترين مردم دنيا است با درستكارى ، بىطرفى و روشنبينى جبلى كه يك جا در آنها جمع است ، به اختلافها رسيدگى و با مهارت و دقت داورى مىنمايند . در ايران دادن شهادت امرى معمولى ولى خطرناك است چون هركس كه به دروغ شهادت دهد به سختترين وجه مجازات مىشود ، ولى كمتر چنين چيزى اتفاق مىافتد ، زيرا كه شهود مواظب كار خود هستند .
سومين قسمت از دستگاه قضايى به وسيلهى شخص شاه اداره مىشود . قدرت قضايى پادشاه آنچه را كه مربوط به اشراف ، بزرگان ، شاهزادهها و حكام باشد دربر مىگيرد و اين حق منحصرا به وى تعلق دارد . پادشاه همچنين در مورد اختلافات بزرگ ملكى ، مسايل مهم مالى ، اختلاسها ، خيانت به استقلال كشور و جنايتهاى بزرگ شخصا قضاوت مىكند و راى صادره هرچه باشد آنا و در حضور وى اجرا مىگردد .
مجازاتهايى كه شاه مجرمين را به آن محكوم مىكند بر سه نوع است : چوب زدن كف پا ، قطع بينى يا گوش و اعدام .
غلامان و فراشها كه شاه را احاطه نمودهاند به اشارهى مختصرى بدون آنكه براى حاضرين قابل رويت باشد مجرمين را دستگير
سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 183
مساهمون: گاسپار دروويل
ص١٨٣