باب تا و جيم و آنچه پس از آنهاست
تجنيه
[ ت ج ى ] : شهرى است در اندلس .
بدانجا نسبت دارد قاسم پسر احمد پسر ابو شجاع ابو محمد تجنى . سفرى به خاور آمد و از احمد پسر سهل عطّار و جز او برنوشت . ابو محمد پسر دينى از او حديث نقل مىكرد و گفت : در ربيع يكم سال 308 درگذشت . اين گفتهء ابن بشكوال بود .
تجيب
[ ت ج ] : ( با باى يك نقطه در پايان ) . نام قبيلهاى از « كنده » است كه از فرزندان عدى و سعد دو پسر اشرس پسر شبيب پسر سكون پسر اشرس پسر ثور پسر مرثعاند ، و كنده هموست . مادر ايشان تجيب دختر ثوبان پسر سليم پسر رها از مذحج است . ايشان سرزمينى در مصر دارند كه به نام ايشان خوانده مىشود .
گروهى بدانجا نسبت دارند :
1 ) از ايشان است ابو سلمه اسامه پسر احمد تجيبى كه از مروان پسر سعد و جزوى از مصريان روايت دارد ، همهء مصريان و جز ايشان از بيگانگان از وى روايت دارند .
2 ) ابو عبد اللّه محمد پسر رمح پسر مهاجر تجيبى . او در محلهء تجيب به مصر مىزيست . از مصريان دقيق و پاكدامن بود ، و از ليث پسر سعد برشنود . بخارى و حسن پسر سفيان ثورى و محمد پسر ريّان پسر حبيب مصرى و جز ايشان از وى روايت دارند . وى در آغاز سال 243 درگذشت .