ابرق ذى جدد
[ ا ر ق ج د ] : ( با جيم بر وزن جرز ) :
كثير چنين مىسرايد :
اذا حلّ اهلى بالابرقين * ابرق ذى جدد او دآثى « 1 »
ابرق ذى الجموع
[ ا ر ق ذ ج ] : ( با جيم ) :
جايى نزديك « كلاب » است . عمر بن لجا چنين مىسرايد :
بابرق ذى الجموع غداة تيم * تقودك بالخشاشة و الجديل « 2 »
ابرق الحزن
[ ا ر ق ح ] : ( با حاى بىنقطه و زاى ساكن ) : شعر :
هل تونسان بابرق الحزن * فالانعمين بواكر الظّعن « 3 »
ابرق الحنان
[ ا ر ق ح ن ن ] : ( با حاى بىنقطه و تشديد نخستين نون ) :
آبى است مر بنى فزاره را . گويند از آن بدين نامش خوانند كه آهنگ ناله ( حنين ) دارد كه جنيان چنين مىنالند . كثير چنين سروده است :
لمن الدّيار بابرق الحنّان * فالبرق فالهضبات من ادمان
اقوت منازلها و غيّر رسمها * بعد الانيس تعاقب الازمان
فوقفت فيها صاحبىّ و مابها * يا عزّ من نعم و لا انسان « 4 »
ابرق الخرجاء
[ ا ر ق خ ] :
زر پسر منظور پسر سحيم اسدى چنين سروده است :
حىّ الدّيار عفاها القطر و المور * حيث ارتقى ابرق الخرجاء فالدّور « 5 »
[ 83 ]
ابرق دآث
[ ا ر ق د آ ] : ( بر وزن دعاث با ثاى سه نقطه ) نام جايى در سرزمين عرب است . كثير چنين مىسرايد :
اذا حلّ اهلى بالابرققين * ابرق ذى جدد او دآثا « 6 »
ابن احمر نيز شعر مىسروده ولى آن را دگرگون ساخته است :
هامش
( 1 ) . چون خانوادهء من به « ابرقين » آيند « ابرق ذى جدد » يا « دآث » . اين شعر در چ ع ، ج 2 ، ص 513 ، سطر 12 نيز آمده است .
( 2 ) . تيم در « ابرق ذى الجموع » فردا تو را با خشونت و با افسار خواهند كشانيد .
( 3 ) . اگر در « ابرق الحزن » خوش هستيد ، خوشى پيش درآمد سفر است .
( 4 ) . خانههاى « ابرق الحنان » از آن كيست ؟ آن « برق » و تپهها و خانهها پس از آن همه خوشيها با گذشت زمان ويرانه شده است ، بر سر آنها پرسان ايستادم ، ولى نه آدمى و نه چهارپا يافت نشد .
( 5 ) . خوشا آن ديار كه باران و طوفان ويرانش كرد « ابرق الخرجاء » و « دور » .
( 6 ) . هنگامى كه خانوادهء من در « ابرقين » فرود آيند « ابرق ذى جدد » يا « دآث » .