243 - و قال عليه السلام : « إنّ للّه في كلّ نعمة حقّا فمن أدّاه زاده منها و من قصّر فيه خاطر بزوال نعمته . »
ترجمه : خدا در هر نعمتى حقّى دارد . كسى كه آن را بپردازد ، فزونى يابد و آنكس كه كوتاهى كند ، در خطر نابودى قرار گيرد .
شرح : خداوند دوست دارد به ازاى هر بخشايشى بنده شكرى بهجا آورد و ازاينرو در مقابل ، افزايش فضل خود را تضمين كرده است . از سوى ديگر ، كسى كه در اين كار كوتاهى ورزد ، بركت را در معرض نابودى قرار داده است . شكر بدين معنا است كه دارنده نعمت فريفته نگشته و سركشى نكند . همچنين براى خود و خانواده به نيكويى خرج كند و باقى مانده را براى يارى نيازمندان و زدودن نگرانى بيچارگان به كار بندد .
244 - و قال عليه السلام : « إذا كثرت المقدرة قلّت الشّهوة . »
ترجمه : با افزايش توانايى ، شهوت كم مىشود .
شرح : « الشّهوة » ميل ، آرزو و اشتياق . انسانها افسوس چيزى را مىخورند كه توان به دست آوردنش را ندارند . ازاينرو ، كسى كه بىدغدغه به مقصود خود مىرسد ، اندوه و حسرت ندارد . به همين دليل است كه با پخش شايعه كمبود كالايى در بازار ، همگان براى خريد و ذخيرهسازى آن هجوم مىآورند و هركس چندين برابر نياز خود تهيه مىكند . منشأ اين كار پندار نادرست و ترس از عدم دستيابى به آن است ، چنانكه در ديگر روزها كه به آسانى در دسترس قرار دارد ، كسى به خريدن آن اهميت نمىدهد .