تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 285

مساهمون:

ص٢٨٥
شرح : « الكافر » در اين‌جا ، ناسپاس و حق ناشناس ؛ « الشّاكر » كسى كه نيكى را گرچه از سوى دشمن خويش ، نيك مىشمارد . معناى كلام حضرت چنين است : به ديگران لطف و بخشش كن ؛ چه به خاطر خوبىشان و چه به اميد خشنودى خدا . اگر اين كار تو ، تنها براى جلب ستايش ديگران باشد و كسى كه به او محبت كرده‌اى ناسپاسى كند ، زبان‌هاى پاك ديگرى خواهى يافت كه از تو به نيكى ياد مىكنند .

204 - و قال عليه السلام : « كلّ وعاء يضيق بما جعل فيه إلّا وعاء العلم فإنّه يتّسع به . »

ترجمه : هر ظرفى با ريختن چيزى در آن پر مىشود ، جز ظرف دانش كه هرچه در آن جاى دهى ، وسعتش بيشتر مىشود . شرح : ظرف دانش ، عقل است و با افزايش دانش ، كرانه‌هايش گسترش مىيابد . با نمايان شدن هر راز ، رازهاى ديگرى از درون آن آشكار مىشود و اين چنين پرده از اسرار و حقايق برمىدارد . بايد به ياد داشته باشيم ، دانشى ما را به كشف و اختراع مىرساند كه با كار و تجربه همراه شود . ازاين‌رو ، كنار هم نهادن گزاره‌ها و نتيجه‌گيرى از آن ، كه چيزى جز الفاظ و حروف نيست ، نمىتواند دانش به شمار آيد . در واقع ، دانش همان كار و يا زمينه‌اى است كه گوش و چشم و دل را براى آن باز مىكند . خداوند سبحان در قرآن فرموده است : « عمل كنيد ! خداوند و فرستاده او و مؤمنان ، اعمال شما را