الموعظة و لا يتّعظ فهو بالقول مدلّ و من العمل مقلّ ينافس فيما يفنى و يسامح فيما يبقى يرى الغنم مغرما و الغرم مغنما يخشى الموت و لا يبادر الفوت يستعظم من معصية غيره ما يستقلّ أكثر منه من نفسه و يستكثر من طاعته ما يحقره من طاعة غيره فهو على النّاس طاعن و لنفسه مداهن اللّهو مع الأغنياء أحبّ إليه من الذكّر مع الفقراء يحكم على غيره لنفسه و لا يحكم عليها لغيره يرشد غيره و يغوي نفسه فهو يطاع و يعصي و يستوفي و لا يوفي و يخشى الخلق في غير ربّه و لا يخشى ربّه في خلقه . »
ترجمه : مردى از امام عليه السّلام اندرز خواست . ايشان فرمود : از كسانى مباش كه بدون عمل صالح به آخرت اميدوار است و توبه را با آرزوهاى دراز به تأخير مىاندازد . در دنيا چونان زاهدان سخن مىگويد ، ولى در رفتار همانند دنيا پرستان است . اگر نعمتها به او برسد سير نمىشود و در محروميت قناعت ندارد . در آنچه به او رسيد شكرگزار نيست و آنچه مانده زياده خواه است . ديگران را پرهيز مىدهد ، ولى خود پروا ندارد . به فرمانبردارى امر مىكند و خود فرمان نمىبرد . نيكوكاران را دوست دارد ولى مانند آنان رفتار نمىكند . با گناهكاران دشمن است و خود يكى از آنها است . به سبب گناهان فراوان مرگ را دوست نمىدارد . با اين حال ، در آنچه كه مرگ را برايش ناخوشايند ساخته ، پافشارى مىكند . اگر بيمار شود ، پشيمان مىگردد و اگر تندرست باشد ، سرگرم خوشگذرانىها است . در سلامت ، مغرور و در گرفتارى ، نااميد است . اگر مصيبتى به او رسد به زارى خدا را مىخواند . اگر
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 237
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٢٣٧