ابتكرت بفجيعة . . . ) « راحت » از « الرّواح » شامگاه ؛ « ابتكرت » از « البكرة » سپيده دم ؛ « العافية » نعمت ؛ « الفجيعة » بلا و مصيبت . دنيا به سلامت و نعمت به شب مىرسد و صبح با بلا و بدى آغاز مىشود تا به طاعت و پاداش خدا تشويق و از گناه و عذاب او بترساند . ( فذمّها رجال غداة النّدامة ) [ مردمى در بامداد ، دنيا را نكوهش كردند . ] آنان كسانىاند كه در عمل كوتاهى نموده و به هنگام حساب پشيمان شدند . دنيا پيش از اين ، زشتىهايش را بىهيچ شرمى و بدون آنكه قصد گمراهى داشته باشد ، به آنان نماياند . ازاينرو سزاوار است خود را سرزنش كنند . ( و حمدها آخرون يوم القيامة ) [ گروهى ديگر در روز قيامت آن را ستودند . ] اينان به اندازه كافى از دنيا بهره گرفتند تا از هراس روز قيامت در امان باشند .
131 - و قال عليه السلام : « إنّ للّه ملكا ينادي في كلّ يوم لدوا للموت و اجمعوا للفناء و ابنوا للخراب . »
ترجمه : خدا را فرشتهاى است كه هر روز بانگ مىزند : بزاييد براى مردن ، فراهم آوريد براى نابود شدن و بسازيد براى ويران گشتن . « 1 »
شرح : اين سنت خدا در بين آفريدههاى خويش است : « درباره كسانى كه پيشتر بودهاند [ همين ] سنّت خدا [ جارى بوده ] است و در سنّت خدا هرگز
هامش
( 1 ) . « لام » در « للموت ، للفناء و للخراب » براى بيان عاقبت است ، مانند « فالتقطه آل فرعون ليكون لهم عدوّا و حزنا » ( پس خاندان فرعون ، او را [ از آب ] برگرفتند تا سرانجام دشمن [ جان ] آنان و مايه اندوهشان باشد . ) قصص / 28 : 8 .