تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩
( و لم يرسل الأنبياء لعبا ) پيامبران را به بازى نفرستاده و هدف ، رهنمون ساختن مردم به حقيقت است . ( و لم ينزل الكتب للعباد عبثا ) كتاب‌هاى آسمانى را به بيهوده براى مردم فرو نفرستاده است . عبارت ، عطف تفسيرى بر جمله پيش از آن است ، زيرا در واقع حكمت فرستادن پيامبران و نازل نمودن كتاب‌هاى آسمانى يكى است . ( و لا خلق السّماوات و الأرض و ما بينهما باطلا ) و نيز آسمان‌ها و زمين را بىهدف نيافريد . هدف از آفرينش همگى آن بود تا قدرت ، علم ، شكوه و كمالش جلوه‌گر شود .

[ 77 - و قال عليه السلام : « خذ الحكمة أنّى كانت فإنّ الحكمة تكون في صدر المنافق . . . ]

77 - و قال عليه السلام : « خذ الحكمة أنّى كانت فإنّ الحكمة تكون في صدر المنافق فتلجلج في صدره حتّى تخرج فتسكن إلى صواحبها في صدر المؤمن . » ترجمه : حكمت را هركجا باشد ، فراگير . گاهى حكمت در سينه منافق است . [ آن قدر ] بىتابى مىكند تا بيرون آمده و با همدمانش در سينه مؤمن آرام گيرد . شرح : حكمت چكيده فكر عاقلان با تجربه است و آنها را به استوارترين راه هدايت مىكند . در گذشته منافق كسى بود كه كفر خويش را پنهان و اظهار ايمان نمايد ، ولى امروزه به آن‌كه بدى را كتمان و خوبى را آشكار كند منافق مىگويند . معناى سخن امام عليه السّلام آن است كه منافق همچون ديگر افراد كارآزموده و خبره ، در زندگى مىكوشد و تجربه مىاندوزد و مانند هر عاقلى حقيقت و حكمت را از تجربه خويش بيرون مىكشد و ناخودآگاه بر زبان جارى مىكند . در واقع ، حقيقت در حركتى هميشگى در يك‌جا آرام
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 119 | محمد جواد مغنية / سامي الغريري الغراوي / محمد جواد معمورى