( و تمسّك بحبل القرآن و استنصحه و أحلّ حلاله و حرّم حرامه . . . ) به احكام قرآن عمل كن و از پندهايش اندرز بگير و از خبرهايش درباره امتهاى گذشته سود ببر كه آيات آن در انسان ، خوف و رجا مىآفريند . پيش از اين بارها درباره قرآن سخن گفته شد . « 1 » ( و اعتبر بما مضى من الدّنيا لما بقي منها . . . ) گذشتههاى دنيا همگى به مرگ و ويرانى انجاميده است و اكنون نيز به گذشته خواهد پيوست و آينده نيز روزى اكنون خواهد شد . ( و عظّم اسم اللّه أن تذكره إلّا على حقّ . . . ) نام خداوند را به عنوان گواه يا در هنگام سوگند و در عبادات و . . . به بزرگى ياد كن و با نام او از دروغ و بدى دورى گزين . ( و لا تتمنّ الموت إلّا به شرط وثيق ) بر دين اسلام و عمل به آن و اخلاص نسبت به مسلمانان پايدار باش و به همين حال از دنيا به آخرت پا گذار . خداوند مىفرمايد : « و ابراهيم و يعقوب پسران خود را به همان [ آيين ] سفارش كردند [ و هردو در وصيتشان چنين گفتند ] اى پسران من خداوند براى شما اين دين را برگزيد پس البته نبايد جز مسلمان بميريد . » « 2 »
( و احذر كلّ عمل يرضاه صاحبه لنفسه و يكره لعامّة المسلمين ) كارهاى نيك را براساس ذوق و شهوت خود تعريف نكن ؛ بلكه معيار نيكى تنها خدمت به دين و زندگى و مصلحت عمومى مردم و پرهيز از زيان به ديگران است . ( و احذر كلّ عمل يعمل به في السّرّ و يستحى منه في العلانية ) كارهاى زشت و ناروا سبب دورى انسان از رحمت خداوند در دنيا و آخرت مىشوند . ( و لا تحدّث
هامش
( 1 ) . از جمله در خطبه 183 و نامه 47 .
( 2 ) .وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَبقره / 2 :
132 .