نامه 66
به عبد اللّه بن عباس
« أمّا بعد فإنّ المرء ليفرح بالشّيء الّذي لم يكن ليفوته و يحزن على الشّيء الّذي لم يكن ليصيبه فلا يكن أفضل ما نلت في نفسك من دنياك بلوغ لذّة أو شفاء غيظ و لكن إطفاء باطل أو إحياء حقّ و ليكن سرورك بما قدّمت و أسفك على ما خلّفت و همّك فيما بعد الموت . »
ترجمه
پس از ياد خدا و درود ، همانا انسان از به دست آوردن چيزى خشنود مىشود كه هرگز آن را از دست نخواهد داد و براى چيزى اندوهناك است كه هرگز به دست نخواهد آورد . پس بهترين چيز نزد تو در دنيا ، رسيدن به لذّتها يا انتقام گرفتن نباشد ؛ بلكه هدف تو خاموش كردن باطل يا زنده كردن حق باشد . تنها به توشهاى كه از پيش فرستادى خشنود باش و بر آنچه به جاى مىگذارى حسرت خور و همّت و تلاش خود را براى پس از مرگ قرار ده .