كه او را پس از خود به ولايتعهدى برساند . امام او را توبيخ مىكند و مىگويد كه تو در اين حد و اندازه نيستى . ( صدرا أو وردا ) تو توانايى ساماندهى كارها و حل مشكلات را ندارى .
( أو أجري لك على أحد منهم عقدا أو عهدا ) من حتى اختيار يكى از مسلمانان را به تو نمىسپارم . برخى از شارحان در توضيح اين بند گفتهاند كه عقد به معناى عقد ازدواج و اجاره و خريد و فروش است و عهد به معناى بيعت و سوگند است . اين نظر درست نمىباشد و منظور از عقد و عهد هردو به معناى راهى است كه خداوند در آيه زير از آن ياد كرده است : « همانان كه مترصد شمايند ، پس اگر از جانب خدا به شما فتحى برسد ، مىگويند كه مگر ما با شما نبوديم و اگر براى كافران نصيبى باشد ، مىگويند مگر ما بر شما تسلط نداشتيم و شما را از [ ورود در جمع ] مؤمنان بازنمىداشتيم . پس خداوند روز قيامت ميان شما داورى مىكند و خداوند هرگز بر [ زيان ] مؤمنان براى كافران راه [ تسلطى ] قرار نداده است . » « 1 » ( فمن الآن فتدارك نفسك و انظر لها فإنّك إن فرّطت حتّى ينهد إليك عباد اللّه أرتجت عليك الأمور ) به راه راست هدايت بازگرد و به درگاه خداوند توبه كن كه اگر چنين نكنى ، مسلمانان با تو خواهند جنگيد و بلايى همانند اصحاب جمل و خوارج بر سر تو خواهد آمد . ( و منعت أمرا هو منك اليوم مقبول ) اگر به راه حق بازگردى ، خدا از تو مىپذيرد و گناهان گذشتهات را مىبخشايد و اگر راه عناد و سركشى را ادامه دهى ، پشيمان مىشوى و پشيمانى آنگاه ديگر سودى ندارد .
هامش
( 1 ) .الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ قالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًانساء / 4 : 114 .