تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 485

مساهمون:

ص٤٨٥
منك ذمّة فحط عهدك بالوفاء و ارع ذمّتك بالأمانة و اجعل نفسك جنّة دون ما أعطيت فإنّه ليس من فرائض اللّه شيء النّاس أشدّ عليه اجتماعا مع تفرّق أهوائهم و تشتّت آرائهم من تعظيم الوفاء بالعهود و قد لزم ذلك المشركون فيما بينهم دون المسلمين لما استوبلوا من عواقب الغدر فلا تغدرنّ بذمّتك و لا تخيسنّ بعهدك و لا تختلنّ عدوّك فإنّه لا يجترئ على اللّه إلّا جاهل شقيّ و قد جعل اللّه عهده و ذمّته أمنا أفضاه بين العباد برحمته و حريما يسكنون إلى منعته و يستفيضون إلى جواره فلا إدغال و لا مدالسة و لا خداع فيه . ( 25 ) »

ترجمه

همانا زمامداران را خواص و نزديكانى است كه خودخواه و چپاولگرند ، و در معاملات انصاف ندارند ، ريشه ستمكاريشان را با بريدن اسباب آن بخشكان ، و به هيچ‌كدام از اطرافيان و خويشاوندانت زمين را واگذار مكن ، و به‌گونه‌اى با آنان رفتار كن كه قراردادى به سودشان منعقد نگردد كه به مردم زيان رساند ، مانند آبيارى مزارع ، يا زراعت مشترك ، كه هزينه‌هاى آن را بر ديگران تحميل كنند ، در آن صورت سودش براى آنان ، و عيب و ننگش در دنيا و آخرت براى تو خواهد ماند . حق را به صاحب حق ، هركس كه باشد ، نزديك يا دور ، بپرداز ، و در اين كار شكيبا باش ، و اين شكيبايى را به حساب خدا بگذار ، گرچه اجراى حق مشكلاتى براى نزديكانت فراهم آورد ، تحمّل سنگينى آن را به ياد قيامت بر خود هموار ساز . و هرگاه رعيّت بر تو بدگمان گردد ، عذر خويش را آشكارا با آنان در ميان بگذار ، و با اين كار از بدگمانى