الحاجات منك قسما تفرّغ لهم فيه شخصك ) بخشى از وقت خود را براى رسيدگى به امور نيازمندان اختصاص ده كه اين كار رحمتى از سوى خداوند و توشهاى براى روز حسابرسى تو است .
( و تقعد عنهم جندك و أعوانك من أحراسك و شرطك . . . ) همه درها را به روى آنان گشوده نگهدار و نگهبان و دربان بين خود و آنان قرار نده تا مانع ارتباط با تو نگردند . ( لن تقدّس أمّة لا يؤخذ للضّعيف فيها حقّه من القويّ غير متتعتع ) هيچ جامعهاى از زشتىها و پليدىها پاك نمىشود ، مگر آنكه قدرتمندان در آن ، تا پيش از پرداخت حق ضعيفان ، خوار باشند و ضعيفان تا هنگام دريافت حق خود قوى باشند . در يك سخن هيچ سودى در ملتى نيست كه بىگناهان در آن بترسند و مجرمان در آن ايمن باشند . ( ثمّ احتمل الخرق منهم و العيّ . . . ) از سخن گزنده افراد تندخو و رفتار ناپسند جاهلان دلگير نشو ؛ زيرا تو در كانون قدرت و آنان در نهايت ضعف هستند . افزون بر آن ، اخلاق كريمانه سبب بلندى و رفعت انسان نزد خدا و مردم مىشود . ( و أعط ما أعطيت هنيئا ) بدون منت و آزار به آنان كمك كن . ( و امنع في إجمال و إعذار ) اگر به دلايلى نتوانستى نياز كسى را بر طرف كنى ، با او مهربان باش و از او پوزش بخواه تا از سختى مشكلات بر دوش او بكاهى .
نيازهاى مردم و مسئوليت الهى ( 22 - 23 )
« ثمّ أمور من أمورك لا بدّ لك من مباشرتها منها إجابة عمّالك بما يعيا عنه كتّابك و منها إصدار حاجات النّاس يوم ورودها عليك بما تحرج به صدور أعوانك . و أمض لكلّ يوم عمله فإنّ لكلّ يوم ما فيه :