تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 477

مساهمون:

ص٤٧٧

ترجمه

بخشى از كارها به‌گونه‌اى است كه خود بايد انجام دهى ، مانند پاسخ دادن به كارگزاران دولتى ، در آنجا كه منشيان تو از پاسخ دادن به آنها درمانده‌اند ، و ديگر ، برآوردن نياز مردم در همان روزى كه به تو عرضه مىدارند ، و يارانت در رفع نياز آنان ناتوانند ، كار هرروز را در همان روز انجام ده ، زيرا هرروزى ، كارى مخصوص به خود دارد . نيكوترين وقت‌ها و بهترين ساعات شب و روزت را براى خود و خداى خود انتخاب كن ، اگرچه همه وقت براى خداست ، اگر نيّت درست و رعيّت در آسايش قرار داشته باشد . از كارهايى كه به خدا اختصاص دارد و بايد با اخلاص انجام دهى ، انجام واجباتى است كه ويژه پروردگار است ، پس در بخشى از شب و روز ، وجود خود را به پرستش خدا اختصاص ده ، و آنچه تو را به خدا نزديك مىكند بىعيب و نقصانى انجام ده ، اگرچه دچار خستگى جسم شوى . هنگامىكه نماز به جماعت مىخوانى ، نه با طولانى كردن نماز ، مردم را بپراكن و نه آن‌كه ، آن را تباه سازى ، زيرا در ميان مردم ، بيمار يا صاحب حاجتى وجود دارد . آنگاه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مرا به يمن مىفرستاد ، از او پرسيدم ، با مردم چگونه نماز بخوانم فرمود : « در حد توان ناتوانان نماز بگذار و بر مؤمنان مهربان باش » هيچ‌گاه خود را فراوان از مردم پنهان مدار ، كه پنهان بودن رهبران ، نمونه‌اى از تنگ‌خويى و كم‌اطّلاعى از امور جامعه مىباشد . نهان شدن از رعيّت ، زمامداران را از دانستن آنچه بر آنان پوشيده است باز مىدارد ، پس كار بزرگ ، اندك ، و كار اندك بزرگ جلوه مىكند ، زيبا زشت ، و زشت زيبا مىنمايد ، و باطل به لباس حق درآيد . همانا زمامدار ، آنچه را كه
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 477 | محمد جواد مغنية / سامي الغريري الغراوي / محمد جواد معمورى