تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 455

مساهمون:

ص٤٥٥
منشيان تو كمبودى وجود داشته باشد كه تو بىخبر باشى خطرات آن دامنگير تو خواهد بود .

واژه‌شناسى

مكائد : ترفندهاى پنهان براى مقابله با دشمن . الفراسة : پيش‌گويى امور پنهانى از راه پيگيرى قرائن . الاستنامة : تكيه كردن . الزمته : بر تو لازم و واجب گرديد .

ساختار ادبى

اياهم : مفعول دوم « اختيارك » است . شىء : اسم مؤخر « ليس » است و خبر مقدم آن « وراء » است . كان فى العامة : « كان » زايد است . هم‌چنين ممكن است آن را غير زايد به حساب آورده و در اين صورت ، ضمير مستتر اسم آن و « اثرا » خبر آن است . وجها : تمييز است .

شرح و تفسير

( ثمّ انظر في حال كتّابك ) امام در اين بخش از نامه به سخن درباره ديوان‌سالاران پرداخته است . بسيارى از شارحان ، منظور از آنان را وزرا و مشاوران والى دانسته‌اند كه چندان دور از نظر نيست ؛ زيرا امام از آگاهى آنان از ترفندها و نقشه‌هاى والى بر ضد دشمن ياد كرده و بديهى است كه هيچ كس جز وزرا و نزديكان والى از نقشه‌هايش اطلاع نمىيابد . وزير در آن دوره نقش مشاور را ايفا مىكرد و گاه حاكمان از آنان براى انجام برخى كارها