ربّكم ) اين تعبير نيز در برخى خطبهها آمده بود . « 1 » ( لا تتركوا الأمر بالمعروف و النّهي عن المنكر فيولّى عليكم شراركم . . . ) اين تعبير نيز تكرار شده است . « 2 »
( ألا لا تقتلنّ بي إلّا قاتلي . . . ) عبد الكريم خطيب مىنويسد : « از امام درباره سرنوشت ابن ملجم پرسيدند ؟ امام فرمود : اگر زنده ماندم ، خود مىدانم چه كنم و اگر مردم ، اختيار به دست شماست . پس اگر خواستيد او را قصاص كنيد ، تنها يك ضربه به او بزنيد و اگر راه بخشش در پيش گرفتيد ، به پرهيزكارى نزديكتر است . . . همچنين آن حضرت فرمود : غذاى نيكو به او دهيد و بستر نرم در اختيارش نهيد و اگر او را ببخشيد به پرهيزكارى نزديكتر است . » « 3 » جرج جرداق مىنويسد : « هنگامىكه پزشك امام به وى گفت كه اين ضربت به عمق سر رسيده و درمان ديگر سودى ندارد ، امام اندوهگين نشده و آه نكشيد ؛ بلكه تسليم خداوند گشته و به حسن و حسين چنين وصيت كرد : مراقب باشيد كه فتنهاى به سبب كشته شدن من در نگيرد و خونى ريخته نشود و اگر ببخشيد به تقوا نزديكتر است . » عقاد نيز در كتاب « نبوغ امام » مىنويسد : « او در كعبه به دنيا آمد و در مسجد ضربت خورد .
آغاز و پايان زندگى او چه بسيار به هم نزديك و شبيه بود ! » « 4 » امام در تمام زندگى خود تنها براى خدا زيست و تنها خدا را در نظر گرفت .
هامش
( 1 ) . نك : شرح خطبه 27 .
( 2 ) . نك : شرح خطبه 156 .
( 3 ) . على بن ابى طالب عليهما السّلام بقية النبوة و خاتم الخلافة ، فصل آخر .
( 4 ) . عبقرية الامام : 43 .