نامه 44
به زياد بن ابيه
« و قد عرفت أنّ معاوية كتب إليك يستزلّ لبّك و يستفلّ غربك فاحذره فإنّما هو الشّيطان يأتي المرء من بين يديه و من خلفه و عن يمينه و عن شماله ليقتحم غفلته و يستلب غرّته .
و قد كان من أبي سفيان في زمن عمر بن الخطّاب فلتة من حديث النّفس و نزغة من نزغات الشّيطان لا يثبت بها نسب و لا يستحقّ بها إرث و المتعلّق بها كالواغل المدفّع و النّوط المذبذب . »
ترجمه
( نامه به زياد بن ابيه در سال 39 هجرى آن هنگام كه امام با خبر شد ، معاويه نامهاى به او نوشته و به بهانه اينكه زياد برادر معاويه است ، مىخواهد او را فريب دهد . )
اطلاع يافتم كه معاويه براى تو نامهاى نوشته تا عقل تو را بلغزاند و اراده تو را سست كند . از او بترس كه شيطان است و از پيشرو ، و پشتسر ، و از راست و چپ به سوى انسان مىآيد تا در حال فراموشى ، او را تسليم خود سازد و شعور و دركش را بربايد . آرى ابو سفيان در زمان عمر بن خطّاب ،