آنان را نمىكشت ؛ زيرا او كريم و بردبار بود . او آنان را زندانى مىساخت تا ريشه فساد را بركند . » « 1 » امام بدون شك نسبت به حقوق خود ، اهل گذشت و بخشايش بود . وى حتى درباره قاتلش نيز سفارش به نيكى كرد و به نزديكانش گفت : « غذاى پاك و خوب و بستر نرم به او بدهيد و اگر گذشت كنيد ، به پرهيزكارى نزديكتر است . » با اين همه ، امام نسبت به حق خدا و مردم ، اهل مدارا نبود و هيچ وساطت و شفاعتى را در اينباره نمىپذيرفت .
( و إن تعجزا و تبقيا فما أمامكما شرّ لكما ) سرانجام شما آتش جهنم است كه همه كافران و ستمگران به آن درخواهند آمد .
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغة : 16 / 160 .